Normen en waarden klinisch dood
Waar is dit land beland, als een jonge man aan een paar jongens vraagt of het normaal is dat zij bijna een oudere vrouw met hun bromfiets van de sokken rijden, hij meteen als dank of uit wraak letterlijk klinisch dood word geslagen.
Gaan we weer een stille mars organiseren, gaan we massaal bloemen leggen, moeten de jongemannen nog even vermanend door de psycholoog worden toegesproken en spelden we allemaal ons lieveheersbeestje weer even op, gaan we weer begrip zaaien.
Waar is de politiek, om aan dit soort waanzin een einde te maken, waar is de politie, die pas na diverse telefoontjes de daders kwam arresteren, waar waren de omstanders die de jongens hadden kunnen tegen houden en een laffe en brute moord hadden kunnen helpen voorkomen.
Is de wet van de Jungle nu met recht in Nederland van kracht geworden, mag je al niet meer iemand wijzen op zijn foute gedrag en moet je dat bekopen met de dood, omdat de “heren” menen dat je je niet met hun zaken moet en mag bemoeien.
Schoppen, slaan, beuken maar niemand in de omgeving die een hand toesteekt, een bouwterrein nabij, maar de bouwvakkers hadden wel wat anders te doen, een supermarkt vol mensen, maar die waren met boodschappen bezig, een parkeerterrein vol auto’s, maar wie bekommerde zich om deze bemoeial, wiens hersens even werden opgeschud.
Waar blijven die criminelen nu uit den Haag is nu mijn terechte vraag, wie gaat deze kat de bel aanbinden en eist onvoorwaardelijk de hoogste straf, voor een daad immens zo laf. Want wie nog langer toekijkt zonder daden, wie dit alles tolereert en tot op heden niets heeft bijgeleerd is even crimineel als de dader.
Of hebben we het te druk met het stelen van de lpf standpunten en met het fatsoen dat je moet doen, maar waarvoor de politiek nu even geen tijd heeft, voor een jongeman die voor het laatst in zijn leven even beleefd was en waarom de politiek alleen met woorden wat geeft.
Wanneer gaat Nederland de straat op en nu eens niet stil en bedeesd, maar met een woede die tot in alle uithoeken zal worden gevreesd. Nee deze jongen krijgt er zijn leven niet door terug, maar wie nu nog meent dat het wel losloopt en het zo’n vaart niet loopt kan gaan zitten wachten op de komst van een echte despoot.
De roep om een harde hand, een keiharde aanpak en geen pardon met dit rapaille is tot nu toe tevergeefs geweest, op en in de straten en pleinen viert het geteisem onbevreesd hun feest.
Wie doet hun wat, wie maakt hun wat, want Nederland eens het land van jongens van stavast, is verworden tot een volk van wegkruipers en de andere kant op kijkers, dat staat vast.
Normen en waarden, een ijle en lege kreet even krachtig als een vluchtige scheet, slechts een jong leven van een man in wording, die zijn daadkracht en moraal met de dood moest bekopen, dat is het trieste moraal van dit verhaal.
Een hoekje met bloemen en gedichten, ook verdriet en passende woede, maar overmorgen alweer vergeten, want wie kan het tij in dit verloren land nog keren, wie wil de jeugd nog normen en waarden leren. Wie gaat de strijd met deze verloedering en waanzin nog aan, PIM kwam op voor een verandering, hij moest het met zijn leven bekopen. Een jonge vent dacht voor een ouder vrouw op te moeten komen, ook hij zal daar nooit meer lopen.
Ik kan het niet meer bevatten, wanneer gaat Nederland eindelijk eens daden tonen en laat het zien dat je hier nog veilig kunt wonen, of mogen of moeten we straks eigen rechter spelen en roepen we uit duizend kelen, het is genoeg, we zijn het zat sla dood die rat.
Is dat wat de overheid wil, met hun angstig gemanoeuvreer, steeds wegkijken van hun verantwoordelijkheid, keer op keer, straks eigen rechter spelen en de daders doodgewoon op straat als ratten kelen, terug naar de middeleeuwen, is dat wat den Haag wil.
De politie enkel nog als veredelde incassobureau, slechts nog geschikt voor de gemeente kas, de ambtenaar en politicus slechts nog met veel woorden voor het verbergen van de vuile was.
Wie gaat de strijd aan voor een betere maatschappij, waar mijn en dijn, normen en waarden, niet verwordt tot een slachtpartij, maar waar een burger kan en mag rekenen op een daadkrachtig ingrijpen van zowel de overheid als zijn medeburgers en zo dat dit schorem zich zal wel twee maal zal bedenken, voor zij iemand een haar op zijn hoofd durven te krenken.
Een bloemetje of een kaartje, ook geen kaarsje is geschikt om deze schoften af te schrikken, we moeten ons niet in ons lot schikken, sta op mijn Nederland en laat uw stem nu eindelijk eens horen, schreeuw het eens van de daken en de toren.
Wij zijn het zat om geknecht, gepiepeld en belazert te worden, wij eisen veiligheid en bescherming tegen dit uitschot, laat ze wegrotten in het cachot.
Ook zal u zelf uw verantwoording moeten nemen, ziet u dergelijk onrecht gebeuren, ga dan niet op een afstand staan treuren, grijp een fles, een mes, een ketting, een stok of een tas en loop nu eens niet weg, maar help de ander tegen deze vandalen en walgelijke schoften.
Ja ik ben kwaad, verdrietig en onpasselijk, men zal het wel ongepast gebral vinden, maar het zal je zoon maar wezen, die op kwam voor een zwakkere en nooit meer thuis zal komen en nooit meer van morgen mag dromen.
Laat justitie deze gasten nu eens niet met fluwelen handschoenen aanpakken, laat ze boeten voor deze wandaad, een wandaad tegen een onschuldig burger, een wandaad tegen onze rechtstaat, een wandaad tegen het moraal, zeden en normen, welke bestraft dient te worden met een maximale straf, als voorbeeld voor allen met dit walgelijke en laffe gedrag.
Of krijgen we weer het oude liedje te horen, van de slechte jeugd, de onbegrepen dadendrang, het zielige gemis van begeleiding en leiding en waren het slechts ontspoorde zielen die per ongeluk en ongewild deze man aanvielen, omdat hij hen in de weg stond, op weg naar een feestje met kroketten en bitterballen, waardoor hij hun voorvreugde deed vergallen.
Wie maakt zich nu eens echt sterk voor de veiligheid van de burger en korte metten met dit gajes, wie stopt met het partijpolitieke spel en begrijpt deze noodkreet wel, wie gaat straks de Nederlandse burger beschermen tegen deze uitwassen en zegt, het is genoeg geweest, we gaan een front vormen tegen de verdere verloedering. We stropen eindelijk eens de mouwen op en zeggen ook vanuit de politiek luid en duidelijk STOP.

