Welkom op mijn weblog

Ik heet u van harte welkom op mijn weblog, al mijn columns vanaf 2002 tot op heden zullen op deze weblog geplaatst worden en die van mijn website www.corstoker.nl vervangen, daar een weblog interactief is en een website statisch.

Vrijheid van het woord en meningsuiting beschouw ik als een groot goed en ik zal niet snel reacties weigeren, uitgezonderd zij die menen alleen te moeten schelden of zeer grove taal te gebruiken enkel en alleen om te beledigen, die zullen niet geplaatst worden, maar verder bent u van harte welkom om uw mening te ventileren, zolang u de wet maar niet overtreed, zal ik u geen strobreed in de weg leggen.

Zoekt u een discussie platform, kom dan gerust langs op het De Mooiste Stek forum waar u na aanmelding in besloten kring en sfeer openhartig kunt discussiëren of uw mening ventileren, ik wens u veel (lees)plezier op mijn weblog.

Uw gastheer - Cor Stoker

maandag 30 december 2002

Normen en waarden klinisch dood

Normen en waarden klinisch dood

Waar is dit land beland, als een jonge man aan een paar jongens vraagt of het normaal is dat zij bijna een oudere vrouw met hun bromfiets van de sokken rijden, hij meteen als dank of uit wraak letterlijk klinisch dood word geslagen.

Gaan we weer een stille mars organiseren, gaan we massaal bloemen leggen, moeten de jongemannen nog even vermanend door de psycholoog worden toegesproken en spelden we allemaal ons lieveheersbeestje weer even op, gaan we weer begrip zaaien.

Waar is de politiek, om aan dit soort waanzin een einde te maken, waar is de politie, die pas na diverse telefoontjes de daders kwam arresteren, waar waren de omstanders die de jongens hadden kunnen tegen houden en een laffe en brute moord hadden kunnen helpen voorkomen.

Is de wet van de Jungle nu met recht in Nederland van kracht geworden, mag je al niet meer iemand wijzen op zijn foute gedrag en moet je dat bekopen met de dood, omdat de “heren” menen dat je je niet met hun zaken moet en mag bemoeien.

Schoppen, slaan, beuken maar niemand in de omgeving die een hand toesteekt, een bouwterrein nabij, maar de bouwvakkers hadden wel wat anders te doen, een supermarkt vol mensen, maar die waren met boodschappen bezig, een parkeerterrein vol auto’s, maar wie bekommerde zich om deze bemoeial, wiens hersens even werden opgeschud.

Waar blijven die criminelen nu uit den Haag is nu mijn terechte vraag, wie gaat deze kat de bel aanbinden en eist onvoorwaardelijk de hoogste straf, voor een daad immens zo laf. Want wie nog langer toekijkt zonder daden, wie dit alles tolereert en tot op heden niets heeft bijgeleerd is even crimineel als de dader.

Of hebben we het te druk met het stelen van de lpf standpunten en met het fatsoen dat je moet doen, maar waarvoor de politiek nu even geen tijd heeft, voor een jongeman die voor het laatst in zijn leven even beleefd was en waarom de politiek alleen met woorden wat geeft.

Wanneer gaat Nederland de straat op en nu eens niet stil en bedeesd, maar met een woede die tot in alle uithoeken zal worden gevreesd. Nee deze jongen krijgt er zijn leven niet door terug, maar wie nu nog meent dat het wel losloopt en het zo’n vaart niet loopt kan gaan zitten wachten op de komst van een echte despoot.

De roep om een harde hand, een keiharde aanpak en geen pardon met dit rapaille is tot nu toe tevergeefs geweest, op en in de straten en pleinen viert het geteisem onbevreesd hun feest.
Wie doet hun wat, wie maakt hun wat, want Nederland eens het land van jongens van stavast, is verworden tot een volk van wegkruipers en de andere kant op kijkers, dat staat vast.

Normen en waarden, een ijle en lege kreet even krachtig als een vluchtige scheet, slechts een jong leven van een man in wording, die zijn daadkracht en moraal met de dood moest bekopen, dat is het trieste moraal van dit verhaal.

Een hoekje met bloemen en gedichten, ook verdriet en passende woede, maar overmorgen alweer vergeten, want wie kan het tij in dit verloren land nog keren, wie wil de jeugd nog normen en waarden leren. Wie gaat de strijd met deze verloedering en waanzin nog aan, PIM kwam op voor een verandering, hij moest het met zijn leven bekopen. Een jonge vent dacht voor een ouder vrouw op te moeten komen, ook hij zal daar nooit meer lopen.

Ik kan het niet meer bevatten, wanneer gaat Nederland eindelijk eens daden tonen en laat het zien dat je hier nog veilig kunt wonen, of mogen of moeten we straks eigen rechter spelen en roepen we uit duizend kelen, het is genoeg, we zijn het zat sla dood die rat.

Is dat wat de overheid wil, met hun angstig gemanoeuvreer, steeds wegkijken van hun verantwoordelijkheid, keer op keer, straks eigen rechter spelen en de daders doodgewoon op straat als ratten kelen, terug naar de middeleeuwen, is dat wat den Haag wil.

De politie enkel nog als veredelde incassobureau, slechts nog geschikt voor de gemeente kas, de ambtenaar en politicus slechts nog met veel woorden voor het verbergen van de vuile was.

Wie gaat de strijd aan voor een betere maatschappij, waar mijn en dijn, normen en waarden, niet verwordt tot een slachtpartij, maar waar een burger kan en mag rekenen op een daadkrachtig ingrijpen van zowel de overheid als zijn medeburgers en zo dat dit schorem zich zal wel twee maal zal bedenken, voor zij iemand een haar op zijn hoofd durven te krenken.

Een bloemetje of een kaartje, ook geen kaarsje is geschikt om deze schoften af te schrikken, we moeten ons niet in ons lot schikken, sta op mijn Nederland en laat uw stem nu eindelijk eens horen, schreeuw het eens van de daken en de toren.

Wij zijn het zat om geknecht, gepiepeld en belazert te worden, wij eisen veiligheid en bescherming tegen dit uitschot, laat ze wegrotten in het cachot.

Ook zal u zelf uw verantwoording moeten nemen, ziet u dergelijk onrecht gebeuren, ga dan niet op een afstand staan treuren, grijp een fles, een mes, een ketting, een stok of een tas en loop nu eens niet weg, maar help de ander tegen deze vandalen en walgelijke schoften.

Ja ik ben kwaad, verdrietig en onpasselijk, men zal het wel ongepast gebral vinden, maar het zal je zoon maar wezen, die op kwam voor een zwakkere en nooit meer thuis zal komen en nooit meer van morgen mag dromen.

Laat justitie deze gasten nu eens niet met fluwelen handschoenen aanpakken, laat ze boeten voor deze wandaad, een wandaad tegen een onschuldig burger, een wandaad tegen onze rechtstaat, een wandaad tegen het moraal, zeden en normen, welke bestraft dient te worden met een maximale straf, als voorbeeld voor allen met dit walgelijke en laffe gedrag.

Of krijgen we weer het oude liedje te horen, van de slechte jeugd, de onbegrepen dadendrang, het zielige gemis van begeleiding en leiding en waren het slechts ontspoorde zielen die per ongeluk en ongewild deze man aanvielen, omdat hij hen in de weg stond, op weg naar een feestje met kroketten en bitterballen, waardoor hij hun voorvreugde deed vergallen.

Wie maakt zich nu eens echt sterk voor de veiligheid van de burger en korte metten met dit gajes, wie stopt met het partijpolitieke spel en begrijpt deze noodkreet wel, wie gaat straks de Nederlandse burger beschermen tegen deze uitwassen en zegt, het is genoeg geweest, we gaan een front vormen tegen de verdere verloedering. We stropen eindelijk eens de mouwen op en zeggen ook vanuit de politiek luid en duidelijk STOP.

zondag 29 december 2002

Een Laffe Moord

Een Laffe Moord


Heeft u het verhaal al gehoord, van een laffe politieke moord, waarin men hooggeplaatste personen verdenkt, maar waar de doofpot en de leugens in grote slagorde de waarheid geweld aan doen, niet, dan hier een fictief verhaal zoals in een echte roman.

In het land Bananendom, was een politicus hevig in de politieke barometers aan het stijgen, Rijkdom was zijn naam, een flamboyante en erudiete man, die vanwege zijn geaardheid nogal discutabel was en ook waren zijn politieke ideeën en idealen een doorn in het oog van de gevestigde orde.

Men sprak schande van de aard en wijze waarop deze welbespraakte en opgeleide Rijkdom de mensen aansprak en hen als het ware hypnotiseerde, met zijn heldere uitspraken en oplossingen was hij verre van een huis en tuin kamergeleerde, dus de zittende politici en het hof van de majesteit Niks vonden deze man dus een gevaar voor hun bestaan.

Men trachtte hem te bestrijden, door hem te mijden, zonder succes, men trachtte het verbaal maar zijn verhaal was beter en sterker, met probeerde het met alle middelen van roddel en achterklap, maar de man Rijkdom klom stap voor stap naar grote en éénzame hoogte.

In de hoogste kringen, gebeurden rare dingen, men sprak besmuikt die man moet eruit, je slaat een pleefiguur, onze toekomst is te duur, hoe komen we af van een dergelijke man van postuur en statuur.

Een vazal van het hof, een hooggeplaatste veiligheidsbeambte van de Staatsveiligheid, wist wel raad met de geconstateerde problematiek, het toeval wilde dat hij recent nog had gesproken met een geheime cel, een infiltrant in de milieubeweging, een man die men daar had geplaatst om zo achter de mogelijke daders van aanslagen op vrachtwagens en bedrijven te komen.

Om hem succes te verschaffen had men aan Fikkie de Edelman een goede juridische hulp gegeven, zodat hij het ene na het andere proces won van de tegenstanders van het Haha front en men hem al deels had toegelaten binnen de kringen van de harde kern.

Fikkie werd op het matje geroepen van de man van de Staatsveiligheid en aan hem werd verklaard, dat men rekende op zijn van vakbekwaamheid met steun vanuit de hoogste kringen, moest hij koste wat kost deze Rijkdom van het toneel verdringen.

Fikkie de Edelman, begon meteen plannen te maken en zich voor te bereiden op zijn daad, hij moest zoeken naar een juiste plek en de juiste straat en zorgen dat zijn vrinden bij het milieu en de Haha activisten van zijn plannen dus niks wisten.

De Staatsveiligheidsdienst kreeg van de minister de Dooi een verzoek ééns naar de veiligheidsproblemen te kijken van de Rijkdom, meteen zag hij zijn kans schoon en riep meteen geen enkel gevaar voor een blauwe boon, om maar meteen de telefoon van Rijkdom af te tappen, want de Dooi had hem daartoe met zijn vraag dus indirect mee ingestemd.

Ook Minister Langenek was niet gek en had zijn militaire dienst ingeschakeld en ook dat kwam bij de veiligheidsman terecht, die opnieuw wijselijk niets tegen Langenek en de Dooi had gezegd over zijn snode plan ter oplossing van het probleem.
In alle debatten met Rijkdom, verloren de andere partijen steeds meer stemmen aan deze man, er was letterlijk en figuurlijk geen redden meer aan, het gehele stelsel stond op zijn kop in Bananendom en de politiek roerde massaal de grote trom.

Men betichte hem van leugens, van zijn vreemde geaardheid, van zijn gevaarlijkheid, van zijn loze beloftes, van zijn retoriek, van zijn nimmer aangetoonde haat, van zijn ik weet niet wat, maar men kreeg op Rijkdom geen vat.

Wel voelde Rijkdom zich steeds éénzamer en triester en ook bekroop hem de angst, want door al deze aanvallen begon ook hier en daar wat gestoord gepeupel met de hoge heren mee te brallen en hem zelfs lijfelijk aan te vallen.

Tijdens de presentatie van zijn boek de ruïne van Turkwaas, kwamen de éérste echte harde activisten die hem met hun vuiligheid op korte afstand niet misten en niemand van de aanwezigen die ingreep of hen tegenhield, hetgeen voor Fikkie de Edelman en zijn Veiligheidsman het bewijs was, dat men ongestraft met het plan kon doorgaan.

Rijkdom voelde zich in persoon éénzaam en verlaten, niemand die hem beschermde of voor hem opkwam, integendeel men sloot de rijen aan het hof en de top en éénsgezind riep men op deze man als gevaarlijk te beschouwen en hem vrijelijk uit mogen jouwen.

Hij riep op voor de nationale TV, dat men bij een eventuele calamiteit zich niet kon ontrekken aan zijn verantwoordelijkheid, want dat de minister president Kokkerel ook voor hem verantwoordelijk was.

Kokkerel hoorde hem wel, net als al die anderen, maar in gezamenlijkheid wilde ze de gekozen strategie dus niet veranderen, Rijkdom moest en zou het veldruimen en niet hun puin mogen ruimen, dus éénsgezind ging men door met het verwijten en aanvallen, gelijk een pijnlijke tandarts boor.

Op een dag was Rijkdom bij een Studio, vanuit het schijnbare niets was daar ineens Fikkie de Edelman, die hem letterlijk en figuurlijk over hoop schoot en daarna wegvluchtte, terwijl Rijkdom de laatste adem uitzuchtte.

De man van de Staatsveiligheid, was echter meer dan goed voorbereid en liet Fikkie in de val lopen, want hij had middels wat tips genoeg volk daar lopen die konden voorkomen, dat Fikkie kon ontkomen.

Binnen de regering en in het hof, brak blinde paniek uit, want het volk roerde zich als bij destijds de bestorming van de Bastille en er heerste algemene woede en verslagenheid, de ministers Langenek en Dooi gesteund door Kokkerel kwamen meteen met een verklaring dat hen geen enkele blaam trof en ook aan het hof was men danig geschrokken en beperkte men de brokken.

In de gevangenis kreeg Fikkie een meer dan speciale behandeling en men had gezorgd voor de beste juridische ondersteuning, hem werd opgedragen te blijven zwijgen, mits hij in leven wilde blijven.

De man van de Staatsveiligheid schrok enorm van de reacties, ook die van zijn bazen, die van wilde honden, ineens waren veranderd in bange hazen en zich distantieerden van hun eerdere uitlatingen, want dat was slechts gebeurd in de retoriek van de strijd en nimmer bedoeld als werkelijkheid, niettemin was Rijkdom werkelijk dood en had men ineens grote nood.

Om de gemoederen van het volk te sussen, regelde men een soort van staatsbegrafenis, maar daar bleek overduidelijk, dat het volk zich niet liet paaien en de heren geen snelle victorie konden kraaien, in spreekkoren eiste men de koppen van deze politieke poppen.

De koppen zouden rollen Kokkerel verdween ineens wel heel erg snel, Dooi en Langenek hadden eigenlijk ook geen trek, maar hadden nog wat verplichtingen, Tulpenvuller verdween van het toneel, Mekkeraar was ook de sigaar en zo nog andere kopstukken lieten een veer hier en daar, maar de onrust bleef.

Men schakelde geheel conform de oude traditie meteen een commissie in, genaamd de commissie Kwaak, die geheel volgens de regelen der kunst moest zorgen dat er geen verbanden konden worden getrokken tussen het falen van de betrokken en absoluut moest voorkomen, dat men rare dingen ging dromen.

Het proces van Fikkie werd eindeloos gerekt, zelfs met een unicum verstrekt, het openbaar ministerie en de verdediging gaven zelfs gezamenlijke verklaringen uit en ook Fikkie besloot ten langen leste het volk niet langer meer te pesten en gaf een verklaring uit, zonder enige nadere inhoud het zei dus geen enkele fluit.

De commissie Kwaak kwam ten langen leste met een lijvig rapport, waarin kwistig met verdachtmakingen en dubbele bodems werd gestrooid, men had de kerstboom van de leugen eens extra mooi getooid.

De nieuwe zittende ministers Remweg en Bliksem moesten het rapport in de kamer verdedigen en deden dat met verve, want zolang de nationale camera’s live zoemden hield Remweg zijn rug recht en draaide en kronkelde dat het lieve lust was, want hij kon zich niet permitteren dat straks er claims zouden vallen als hij voor het oog van het volk viel in zijn eigen draaikolk.

Bliksem nam het over, met een smadelijk en hautain lachje trad hij als een schoolmeester de kamer tegemoet en gaf een lezing van staatsrechtelijk en juridisch recht en de consequenties liet hij helder doorschemeren, allen waren betrokken, dus zaten mede met de brokken, men had niets te kiezen, het was slikken of stikken en daarna was de weg vrij voor Remweg, die iets in de marge toegaf en de kamer hun motie het niet haalde, want in Bananendom is men van nature laf.

Van afluisteren of beveiligen wilde men dus niets meer weten, uiteraard, want de topman van de staatsveiligheid dienst had hen wel even laten weten, dat als zij hem niet loyaal zouden dekken zij niet moesten rekenen dat hij de beerput zou toe blijven dekken en dat men dan pas echt kon rekenen op een echte nationale ramp met een wat pijnlijker ontknoping, als een beetje ministeriële doping.

Vakbekwaam had men zich dus ontdaan van een staatsvijand nummer één, want van Rijkdom zijn statuur was er maar één, zijn achtergebleven partij en volgelingen waren een gewillige prooi voor de zittende orde onder leiding van een Guppie de oud minister van financiën die samen met de anderen en de staatsmedia en journaille hebben ingebeukt op de alreeds aangeslagen fractieleden, die eigenlijk ook niet meer deden dan als kippen zonder kop rond te lopen als waren zij de afstammelingen van Tok Tok en meer bezig met de eigen pikorde dan de staatkundige problemen.

Zo heeft men dan eindelijk bereikt dat de macht van Rijkdom is gebroken, hier en daar lopen nog wat vazallen van deze man te spoken, maar men heeft besloten wekelijks te zorgen voor nieuwe schandalen, zodat ook de laatste aanhangers zullen besluiten om deze beweging de rug toe te keren en men weer naar de oude politiek kan wederkeren.

Zo hebben de hoge dames en heren zich dat bedacht in Bananendom en aan het hof haalt men opgelucht adem, men heeft weer enig respijt gekregen voor een nieuw millennium van regeren, dat zal dat gepeupel in de straat hun bourgeoise arrogantie wel afleren.

En met Fikkie de Edelman, ach die kreeg onverwacht een ernstige ziekte en werd in een ziekenhuis opgenomen, alwaar men erachter kwam, dat hij ernstig besmet was en gecremeerd diende te worden, zodat zijn lichaam nooit meer onderzocht kon worden, althans dat wilde men het volk laten geloven.

Dat was in een notendop, het verhaal van Rijkdom in Bananendom, slechts aangegeven in wat grove lijnen, maar niettemin een basis voor een uitgebreide roman.

Wie meent dat dit verhaal op waarheid berust, moet nodig naar een dokter, want er bestaat geen Bananendom en er worden geen politici vermoord, wie dat wel denkt is dus bij deze net als ik matig of ernstig gestoord.

Politiek correct reageren

Politiek correct reageren

De politiek zal wel weer geschokt zijn, men zal wel weer ontsteld zijn vanwege de aanslag op de rechtsorde en er zullen uiteraard harde woorden worden gesproken, zoals dat het nooit meer mag gebeuren, dat er een grens is bereikt en vooral dat men zich het lot van het slachtoffer en zijn nabestaanden aantrekt.

Wellicht kan de heer Oudkerk weer eens een krachtterm uiten, kan de minister president bij Katja op schoot uithuilen, kan de heer Rosenmuller nog eens stevig inhoudelijk het debat ingaan en kan Marijnissen roepen dat het komt door de achterstandswijken en Zalm weer het liberale stokpaardje gaan berijden en de LPF zal ook niet verder komen dan een veroordeling.

Onze politici hebben namelijk andere zorgen, niet de openbare veiligheid of het beschermen van de burger, maar hoe kunnen ze zonder erge kleerscheuren deze laffe daad politiek correct veroordelen, zonder het electoraat van zich te vervreemden, maar ook de aanhang van de moslims en minderheden niet verliezen, want die moeten straks ook gaan kiezen.

Het zal wel weer eindigen bij kamervragen, men zal geschokt reageren, met omfloerste stem, enigszins schor van gespeelde emotie, meedoen met de burgerlijke commotie. Maar er wat aan doen, kom nou dat kost poen, we hebben belangrijker dingen te doen, zoals Europa uitbreiden en dat gaat bergen geld kosten, dus even geen onverwachte nieuwe posten.

We gaan weer wandelen in alle stilte, onze politici en burgervaarder(s) in de eerste gelederen, opdat het nooit meer mag gebeuren, maar wie zal nog luisteren naar dat zeuren, terwijl er een familie vanwege normen en waarden en fatsoen moet je doen, thuis in alle ellende treuren.

Partijpolitieke standpunten hebben een politicus vermoord, die opkwam voor de burgers en door veel van hen werd gehoord, ook toen riep men moord en brand, was het klimaat verrechtst en liep de politiek te hoop tegen het geweld, hand in hand.

Zij kregen wel bescherming tegen zieke geesten, maar de gewone man en vrouw in de straat, die zijn vogelvrij verklaard en een gewillig slachtoffer van deze krankzinnige beesten.

Het zal wel weer politiek niet correct zijn, maar toevallig was het wel weer zo’n K*tmarokaan, die keer op keer op het slachtoffer zonder emotie en zonder mededogen maar eindeloos bleef inslaan.

Het volk mort en is ontevreden, de politiek roept op tot verstandig gedrag, maar u en ik betalen het gelag, want zij lopen nauwelijks of geen risico’s, zij zijn ver van deze idioten gehuisvest en zullen hiermee niet worden geconfronteerd, hetgeen u en ik dus ontbeert.

Wanneer gaat men zich eens afvragen, hoe het komt dat veiligheid, normen en waarden en het fatsoen wat we dus schijnbaar niet meer doen, niets te maken heeft met de hoeveelheid poen, gestopt in jeugdzaken en brommerbanen, van etnische minderheden en losgeslagen jeugdigen.

Stringente regels, normale afspraken, doen wat de wet vereist, lik op stuk beleid en een betrouwbare en oprechte overheid, dat is wat ontbreekt in deze tijd, met een totaal verloederde samenleving, verweesd en losgeslagen, dat vereist meer dan enkele stomme kamervragen.

Pim Fortuyn is mede daarom vermoord, omdat hij begreep wat de kiezer en het volk bezielt, hetgeen de gevestigde orde koste wat kost wenste te stoppen en tegenhield, hij begreep dat het vijf voor twaalf was, hij waarschuwde daarvoor te pas en onpas en een kogelregen ontrukte hem uit ons leven, zoals deze jongen na een regen van zinloze vuistslagen ook gaf zijn jonge en veelbelovende en gedreven leven.

Ja deze jongeman, had nog een hele toekomst te gaan, maar vanwege een politiek van struisvogels en slappe hap houding, zal hij nooit meer in ons midden staan, de daders hadden een feestje, ze kwamen er niet aan, maar wat ik me afvraag, hoelang nog mogen dergelijke misdadigers zich nog in dit land te buiten gaan aan dergelijk geweld.

Wanneer maakt de overheid en het volk eindelijk aan deze lieden duidelijk, dat hun dagen zijn geteld, dat wij de burgers van dit land, niet langer zwijgen en ons met stille marsen en massaal gelegde bloemen en brandende kaarsjes tot zwijgen laten brengen, wanneer zal men zich laten horen in woedende spreekkoren.

Terug naar normen en waarden, maar nu niet meer praten, het is tijd voor daden, zie je dergelijk onrecht gebeuren, grijp dan massaal in, grijp ze en reken met ze af, laat er niet een enkeling voor opdraaien, maar sla ze verrot en op hun donder en verricht daarmee een opvoedkundig wonder.

Wie niet luisteren wil moet maar voelen, was een waardig en algemeen aanvaard Nederlands spreekwoord, welke velen van ons in zijn jeugd terecht heeft gehoord.

Het gaf aan dat als je je tegen de regels verzette, je kon rekenen op een lijfelijke straf, stop met dat geslampamper en begrip voor moeilijke gevallen, die enkel roepen dat ze het ook niet kunnen helpen, het zijn in feite slechts kleine aantallen.

Laten we ons in ons eigen land verjagen door rapaille, dat is wat ik aan u wil vragen, of nemen we ons eindelijk eens voor, weg met dat gespuis, dat hoort in onze samenleving niet thuis. Een ieder is en was welkom, want we waren en zijn een land van tolerante mensen, maar wie denkt, dat je je dan maar ongestraft schofterig mag gedragen, die hoeft volgens mij niet langer om clementie te vragen.

Het word tijd voor een nieuw beleid, waarin recht en orde niet meer tot lege woorden zijn verworden, maar waar men werk maakt van het aanpakken van deze criminelen, want wie nu nog durft te spreken van kleine criminaliteit, begrijpt niets, maar dan ook niets van de prioriteiten van deze tijd.

Het aanpakken van winkeldiefstallen, autokraken, fietsendieven, telefoon rausers en overlast veroorzakende leeglopers en nietsnutten, heeft alles met fatsoen en een leefbare samenleving te maken, wie dat niet begrijpt, zal ook niet inzien dat dat het is wat dit soort lieden oppermachtig doet lijken, waarvoor tot nu toe alle fatsoenlijke mensen moesten wijken.

Straks komt er wel weer een mijnheer Wijkersloot vertellen, dat de politiek en de politie en justitie prioriteiten moeten stellen, of een kamerlid vraagt weer om begrip voor de moeilijke situatie en de grote problemen van de overheid, ik vraag u roep dan massaal, DONDER OP met je praatjes, wij willen eindelijk echte daden zien en absoluut geen loze praatjes.

zaterdag 28 december 2002

Het criminele rijk aan de Noordzee

Het criminele rijk aan de Noordzee


Binnen onze Bananenrepubliek aan de Noordzee, zijn de gemoederen sterk verhit, iedereen heeft een mening, iedereen maakt zich op voor zijn/haar gelijk en iedereen meent te weten waar de oplossingen liggen.

Het gekke is alleen, dat schijnbaar niemand in staat is om met dezelfde elan, charme en bevlogenheid zijn/haar programma aan het “volk” te verkopen als onze PIM zaliger en men dus blijft steken in kreten en een ontevreden massa.

Kijk een land waarin zwaar gepantserde geldauto’s alleen nog maar overdag mogen rijden, vanwege het grote gevaar, is echt geen rechtsstaat meer te noemen, maar domweg een criminele staat, gelijk aan enkele Zuid-Amerikaanse republieken.

Een land waarin middenstanders menen binnen in hun kostbare vloeroppervlak een plek in te ruimen om een cel te bouwen, voor eventuele overvallers, is niet meer dan een criminele staat, waarin het recht en orde principe compleet weg zijn.

Bovendien, zouden deze ondernemers zich dienen af te vragen, hoe ze hun arrestanten straks in deze cellen willen krijgen, want enig geweld mogen zij daarbij niet gebruiken, dus zal men de daders vriendelijk doch dringend moeten verzoeken, zich in de cel te begeven, zo niet dan dreigt voor de handtastelijke middenstander en zijn personeel het zwaard van de Wijkersloot, want die is als de dood voor de aantasting van zijn dagelijkse brood.

Een land waarin linkse salon socialisten straffeloos weg met het zionisme mogen roepen en zelfs met een verkapte verwijzing naar de holocaust wegkomen, daar waar een zogenaamde rechtse beweging al zou zijn verketterd als nazie-uitschot en fascisten met minder, dat is een geen land waarin je kan spreken van een rechtsstaat.

Alle dames en heren politici roepen om het hardst dat we niet langer moeten discrimineren, dat we niet langer elkander verwijten moeten maken, dat we in grote economische moeilijkheden verkeren, maar geachte politici, die economische moeilijkheden zijn peanuts bij de sociale en maatschappelijke problemen van dit kleine land, maar dat gaat u natuurlijk boven uw verstand.

Het is namelijk heel erg simpel, in plaats van met man en macht het overbelaste politie en justitie apparaat op te zadelen met bolletjes slikkers, of het massaal afspeuren van de wegen naar verkeersovertreders, zou men alle mankracht kunnen gebruiken en inzetten om eens op straat gewoon op te letten en aanwezig te zijn, om zo de burgers van dit land dat te geven, wat zij wensen en naar snakken, gewoon een beetje veiligheid en sociale controle.

Maar ja, als het simpel is moet je het moeilijk maken, want simpele oplossingen kosten nu eenmaal geen tijd en geld, met simpele oplossingen kan je geen furore maken, met simpele oplossingen kon je wel eens de kogel krijgen, want binnen een bananenrepubliek is geen rechtsorde, daar heerst een criminele sfeer, eigenlijk net zoals hier.
Want een politicus werd vermoord, honderden werden gehoord, maar men zocht niet naar de oorzaak, slechts naar de aard en wijze waarop de overheid zou hebben gereageerd op de noodzakelijkheid en wenselijkheid van zijn onthouden bescherming, niet naar het klimaat waarin het gebeurde, niet naar de aanleiding, slechts het strikt formele en voornamelijk ingegeven vanwege eventuele juridische consequenties.

Ook daarin zijn we dus niet meer dan een bananenrepubliek, want we gebruiken duizenden woorden, produceren lijvige rapporten, houden een mediashow binnen het debat, waarin met krachtige woorden en urenlange debatten, men elkander tracht af te matten, om uiteindelijk door de bocht te gaan, want niemand treft dan meer blaam.

Mijnheer Balkenende roept fatsoen moet je doen, jazeker dat ben ik geheel met hem eens, dus verwacht ik van hem het fatsoen, dat hij eindelijk eens daadkrachtige afstand neemt van al dit gedraai en gekonkel en helder en duidelijk maakt, dat de staat tegenover Pim Fortuyn meer dan heeft gefaald.

Aan Zalm zou ik willen vragen om zijn verlies eens als een man te dragen en niet langer als een calculerende roverhoofdman met een grijns, nog meer uit de erfenis van PIM te jatten, maar het fatsoen op te brengen, dat hij moedwillig en bewust de stekker uit het kabinet heeft getrokken en niet langer daarom en daarover loopt te jokken.

Aan al die andere politici, zoals Tom de Graaf, die zo graag tot op de dag van vandaag op PIM lopen te vitten, zou ik willen verzoeken, lees eens echt zijn boeken en stop met dat domme geblaat en dat eindeloze gepraat, uw land verkeerd in grote sociale nood en een groot charismatische leider is dood, sla de hand aan de ploeg, dat is eigenlijk het enige wat PIM aan al die politici vroeg.

Gewoon dadendrang, uitvoeren van simpele processen, het terug geven van dit land aan de burger, weg met dat achterkamertjes gekonkel, de burgervader een gekozen man van het volk maken, de mensen middels een referendum over hun eigen toekomst laten beslissen en niet langer als verdwaasde idioten in de kamer gaan zitten kissebissen over tweecijfers achter de komma.

Maak van Nederland weer een land waar we trots op kunnen zijn, waar export van XTC en andere drugs niet meer de top of the bill zal zijn, waar criminelen niet de dienst uit maken, waar de burger zich weer veilig en prettig voelt, waar kinderen weer een toekomst hebben, waar bejaarden bescherming genieten en waar de treinen gewoon weer op tijd rijden, dat is toch niet echt teveel gevraagd.

Het zal wel weer niet kunnen, want dit land is verkwanseld aan groeperingen die elkaar de hand boven het hoofd houden, die leven van de opbrengsten, opgebracht door de uitgeperste burgers, die massaal aan nationale moeheid en vermoeidheid lijden, die niet meer in een echte democratie geloven, waarin de vlam van de vrijheid, langzaam maar zeker is aan het doven.

Arm Nederland, verworden tot een banenrepubliek, waar de treinen vierkante wielen hebben, waar gemeten wordt met meerdere maten, waar de leugen regeert, waar oranje zijn glans heeft verloren, waar het eens zo fiere Rood-Wit-Blauw verworden is tot een schaamlap, dat mijn lieve vrienden was het gene dat PIM zo helder voor ogen had, voor men hem massaal vergat.

Vermoord en afgeschreven, slechts de lege woorden zijn als omhulsel achtergebleven en niemand houdt deze staatspolitici meer tegen, jammer we droomden dankzij PIM allen heel even, of geven we hem met onze tweede stem een nieuw politiek leven en kunnen de dames en heren wellicht opnieuw sidderen voor wat wij hen gaan leren, aan jullie straks de keuze.

vrijdag 27 december 2002

De grote stilte van het zwijgen

De grote stilte van het zwijgen


De kerstdagen zijn voorbij, de tafels zijn weer leeg, de magen overvol en iedereen heeft de obligate kerstspeeches gehoord, van regeringsleiders, koningin en paus, waarin vooral gemaand wordt dat we elkander moeten respecteren en leren vertrouwen.

Zo meteen komen daar al die jaar overzichten bij, vol nieuws flashes en rampen, sportevenementen en sterfgevallen, erin weggestopt is dan de aanslag op PIM, die ons als Fortuynisten pijnlijk zal doen ervaren, dat hij niet meer is dan een moment in de media.

Niet waardig om vermeld te worden in de troonrede, waarin wel plaats was voor het wereldgebeuren, maar geen plaats voor PIM, geen woord, doodse stilte, want PIM was een pijnlijke plek binnen in onze gevestigde orde en politiek.

Niet waardig om vermeld te worden in de kersttoespraak, waarin wel even werd stilgestaan bij de van bovenaf opgelegde tolerantie van de links kerk, maar geen woord over een politieke moord, die insloeg als een bom en ons landje op zijn grondvesten deed schudden.

Ook bij de media en de diverse nieuws verkiezingen, zal men tevergeefs naar de naam van PIM zoeken, bij de genomineerden voor een uitverkiezing voor een nominatie van een persoon of feit dat het bereiken van een éérste plaats waard zou zijn, want men vind dat niet getuigen van piëteit tegenover de nabestaanden, zal men dan als reden aanvoeren.

Dat meer dan 1,6 miljoen Nederlanders hem en zijn idealen hebben gesteund en op hem hebben gestemd is even niet meer van belang.

Dat de huidige politiek ingrijpend is veranderd en de politieke landkaart volledig door elkaar is geschud, is evenmin van enige betekenis.

Dat u en ik hem missen en met pijn in ons hart aan hem denken, ach dat is slechts een emotionele minieme bijkomstigheid, dat noemt men ook wel oneerbiedig massa hysterie.

Want het grote zwijgen is begonnen, het letterlijk en figuurlijk doodzwijgen van de ware reden waarom PIM een fenomeen was,.

Het grote zwijgen omdat men niet geconfronteerd meer wenst te worden met hun infame aanvallen op de mens PIM, het valselijk beschuldigen, het demoniseren, het kleineren, nee daaraan wenst men liever niet meer herinnert te worden.

Het zwijgen omdat in iedere zittende gevestigde politieke partij wel mensen zitten die zich schuldig hebben gemaakt aan het bespottelijk maken van PIM en men niet meer wenst geconfronteerd te worden met deze pijnlijke zaak.

Het zwijgen omdat leidende figuren, die voorzien werden met het kwaliteitskeur van nationale staatsmansschap en soms zelfs met koninklijke onderscheidingen, zich mede schuldig hadden gemaakt aan het massale handen in onschuld wassen.

Het zwijgen omdat men niet wenste vereenzelvigd te worden met het bloed en een opgerold als een lappenpop ingedraaid slachtoffer van een haatcampagne, neergeschoten als een dolle hond.

Het zwijgen omdat men zich schaamt voor de wanvertoning, waarmee men met zijn idealen en ideeën is omgegaan en er geen been inzagen om als dieven in de nacht vrijelijk uit zijn programma te stelen, zonder hem daarvoor het krediet te geven dat hem postuum toekomt.

Ja het zwijgen, omdat men zich schaamt voor de wanvertoning tijdens de laatste politieke zitting, waarin men opnieuw zich schaamteloos ontdeed van de officiële verantwoordelijkheid, om zo de juridische, lees financiële, consequenties te trachten te ontlopen.

Het zwijgen om zo hun eigen kopstukken buiten het moddergevecht te houden, dat ze zelf waren begonnen, maar waarvan de modder, de kots en de stront uit de taarten, veranderde in gloeiend lood, uit de loop van een pistool gebruikt door een dierenactivist, een veganist, een zogenaamde bevrijder.

Waarvan heeft hij ons bevrijd, vraag ik aan de dames en heren politici, van uw angsten voor een ruk naar rechts, van uw afgrijzen vanwege een flamboyant mens, van uw nachtmerries van een minister-president die homo was, of gewoon van uw angst voor uw baantje en toekomst in de cultuur van pappen en nathouden, van het elkanders ruggen wassen.

Het zwijgen is oorverdovend, voor hen die willen luisteren en horen, want juist dat gemeenschappelijk letterlijk doodzwijgen, sterkt ons in de gedachte, dat al uw woorden van afschuw en ontsteltenis, niet meer waren dan een farce, een theaterstuk.

Jij en ik horen de echo’s van de schoten nog, jij en ik horen die lege en banale woorden van deze zittende politici nog, wij zullen onze stem zelf moeten laten horen, wij zullen zelf de natie moeten vertellen, wat zij willen verzwijgen en verstoppen, men heeft een minister president van dit land vermoord en van de politici hebben we niets meer gehoord.

Men roemt de daden en eert de gedachten van andere gestorvenen, van éénvoudige mensen tot aan koninklijke bloede, maar de eer en de nobele gedachten aan PIM, daaraan willen of kunnen zij geen woord besteden, u en ik kennen de reden.

Maar wij laten onze gedachten niet manipuleren, wij doen niet mee aan dat massale zwijgen, wij zullen zorgen dat ze hun trekken meer dan thuis krijgen, niet met geweld, niet met kogels of bedreigingen, maar doodgewoon, via onze stem straffen we hen.

Laat de nieuwsoverzichten maar over u heen komen, op de 22 januari 2003, dan pas is onze tijd gekomen, om de grote stilte te doorbreken en hen te doen verbleken, laat dan nog éénmaal die massale stem van het volk horen en maak uw keuze is vanaf nu mijn leuze.

Pim was de oprichter van de LPF, de media zwijgt en houdt hem postuum weg, de politiek wil niets meer van hem weten, kom op met uw stem en laat hen straks maar peentjes zweten en doorbreek massaal het grote zwijgen, laat hen maar de Pimmeritus krijgen en doorbreek met een massale schreeuw deze pijnlijke stilte.

donderdag 26 december 2002

Het einde van een bewogen jaar

Het einde van een bewogen jaar

Als mens hebben we allemaal wel eens wat meegemaakt, de één wat meer dan de ander, de één heeft leren incasseren, terwijl de ander zijn leven schijnbaar moeiteloos als een rustig beekje voortkabbelde, tot het gedenkwaardige jaar 2002 en de enorme deceptie en verslagenheid op die bewuste 6e mei.

Het leek eerst zo’n prachtig jaar te worden, met een mateloos populaire PIM die er sin an had, met de steeds maar stijgende polls, met die prachtige TV optredens en klinkende debatten, al waren er toen ook alreeds donkere wolken te zien.

Politici en BN’rs die meenden dat ze PIM als een rechts extremist, als een gevaar, als een populist moesten afschilderen, media die klakkeloos mee papegaaiden wat de critici aan vuil spoten en onverdroten en zonder mededogen meenden PIM letterlijk en figuurlijk te mogen besmeuren.

We hebben allemaal mogen aanschouwen hoe het journaille en de overige aanwezigen zonder een vinger uit te steken, toe lieten dat een stel gestoorde activisten PIM mochten besmeuren, maar de overheid meent dat PIM niet mocht zeuren over zijn gebrek aan bescherming.

Tot op heden zie ik die beelden op mijn netvlies, maar onze politici en overheid kennen een geheel ander beleid en ook een andere menselijkheid, PIM mocht je schijnbaar straffeloos besmeuren, al kwam men later wel tot aanhouden en minimale straffen, maar opnieuw had men meer dan normale tijd nodig.

Dan die eclatante overwinning in Rotterdam, ik zie PIM nog juichend en meer dansend dan lopend genieten van zijn succes, hij snoerde zo ieders mond, die meende dat hij slechts kon rekenen op wat verontruste autochtonen, de PvdA regenten werden nagenoeg weggevaagd en men zag in dat waar PIM kwam, het hier een klassieke, “hij kwam, zag en overwon” situatie was en zou worden.

De andere coryfeeën aan het politieke firmament waren dergelijke situaties niet gewend, dat één enkele man, al hun politieke strategieën en dure campagnes, deed verbleken en zelfs er niet meer werd opgekeken, dat hij wellicht afstevende op de titel Minister President.

Iedere Fortuynist, zoals wij ons noemden, was aan de buis gekluisterd en ademloos werd er naar de woorden van Fortuyn geluisterd, zijn schaterende lach, zijn humor, maar ook zijn kwetsbaarheid, alles passeerde de revue zo op zijn tijd.

Het Nationale debat, waarin Melkert wegzakte als een oude gebroken man, waarin de anderen zich slechts met moeite en stamelend zonder elan tegen deze tornado van energie en dadendrang konden verweren, maakt het einde nog eens extra wrang.

De zege kon PIM niet meer ontgaan, ook al was het met Leefbaar Nederland zichtbaar gedaan, zelfs met een inderhaast bijeengeraapte kliek, een in wanhoop opgerichte partij met een minimale kas en meer dan bewogen achterban, lukte het hem om ook die tegenslag om te zetten in een winnende situatie.

Op 6 mei klonken er dan die akelige schoten, de nieuwslezers met hun extra bulletins, het ongeloof, de deceptie en het enorme verdriet, wie kent dat moment niet.
Men demonstreerde, men scandeerde zijn naam, men vervloekte de dader, maar ook hen die niets voor PIM hadden gedaan, de minister president moest het ontgelden in spreekkoren voor wie het maar wilde horen, het was met de politieke rust voorgoed gedaan.

De begrafenis, de mis, de uitvaart en de teraardebestelling, het leek een boze film, met overal sterk geëmotioneerde mensen, die zich verbijsterd afvroegen wat er was gebeurd, die zich niet wilden en konden realiseren dat het echt was gebeurt alsof men verwachte dat PIM elk moment de hoek om zou komen en die hele Haagse Kliek smadelijk zou uitlachen.

Maar helaas we moesten echt in nationale rouw emotioneel en diep bewogen afscheid nemen van een meer dan politieke vriend, een vader, een leider, menigeen, ook grote kerels hebben een potje gegriend.

We kwamen letterlijk en figuurlijk onthoofd in de kamer, met lieden die bijeen waren geschraapt, niemand wist in feite wat ze aanmoesten met het erfgoed van PIM, slechts de ministers deden redelijk hun best, maar de interne sfeer was algauw totaal verpest.

Gekonkel en achterklap, politiek geharrewar, baantjesjagers en politieke valkuilen deed de achterban, keer op keer huilen, nimmer kregen de tranen de kans om op te drogen.

Bestuurlijk was de beweging ook het roer en de koers bijster, het hele apparaat leek uiteen te vallen, interne ruzies, machtsstrijd, haat en nijd, we hebben het allemaal meegemaakt, nimmer bleek de strijd om het erfgoed van PIM gestaakt.

De LPF verloor de strijd en geloofwaardigheid in de Kamer, het Kabinet viel, juist toen net een ander mens was begraven, Claus was in Leiden bijgezet, hetgeen het sein bleek voor de stekker uit het stopcontact.

Na vele hectische bijeenkomsten, rechtszaken, afsplitsingen, verzoeningen en landelijke en provinciale problemen, bleek uiteindelijk tegen het einde van dit jaar de partij in wat rustig vaarwater te zijn gekomen.

We gaan dit jaar uitluiden, wellicht met vuurwerk, oliebollen en appelflappen, vanavond om twaalf uur slaat het uurwerk voor de laatste uren van dit oude jaar, afwachtend en onzeker wacht ons het nieuwe jaar.



Een jaar zonder PIM,
maar het is net of ik stilletjes zijn stem toch nog hoor,
kom op we gaan door, kom op zet door, kom op we gaan ervoor.



Pim ik beloof je vanuit mijn hart, ik wens een ieder een gezegend en gezond nieuwjaar, maar speciaal voor jou, dit wordt een jaar zonder smart, een jaar vol strijd, een jaar waarin we de nieuwe politiek een nieuwe kans gaan geven, een jaar waarin we jouw idealen een echte kans gaan geven.





Een gezegend en gezond

NIEUW JAAR ALLEMAAL

dinsdag 24 december 2002

Bouwfraude, klokkenluiders en omkoping

Bouwfraude, klokkenluiders en omkoping


Wat een enquête met diepgang moest worden en waar de onderste steen boven moest komen, begint steeds meer op een komische tragedie te lijken, waarbij onder iedere steen die wordt opgelicht wel een nieuwe reeks pissebedden en gruwels te voorschijn blijken te komen.

Het ergste is dat schijnbaar niemand meer echt verbaasd is, men beroept zich op de mores, want het is altijd zo geweest, vroeger boven tafel, nu onder tafel, dus wat zeuren we nou. Ook de commissie leden lijken al wat uitgeblust en geen zin meer te hebben in dieper graven, want wat er nu al gewoon naar boven komt, tart al bijna je fantasie

Koop Tjuchem heeft niets te verbergen en ontkend met klem dat hij ook maar iets met omkoping heeft te maken, maar uit voorzorg laat men wel even agenda's vernietigen, om te voorkomen dat vrienden met politieke functies in de problemen zouden komen.

Joh dat doe je toch altijd als je niets te verbergen hebt, vernietig je je agenda's. zou ik ook gedaan hebben, je mocht je eens wat niet herinneren en het terug kunnen vinden in een oude agenda, ja aan me hoela, moet je je ook nog verantwoorden, nee weg met die oude rotzooi.

Maar het is niet alleen Koop, deze staat wel volledig in de schijnwerpers, want de klokkenluider was bij hem in dienst, dus hij staat daar nu in de publieke etalage, terwijl de anderen bouw en aannemers giganten als gekken vol graagte hun Nma boetes betalen, zodat ze gewoon door kunnen gaan met hun werk.

Schiphol, tunneltje hier, betuwe lijntje daar, HSL treintje ach een ieder houd wel van een geintje.

Kijk dat is nou zo leuk van die enquête, vrouw en kinderen zitten thuis voor de buis en horen dat mijnheer Veerman en de heer Bos met relaties naar seksclubs is geweest, was PA niet destijds 's avonds overwerken met die lui van Koop's, hopla koffers aan de weg, weer een relatie naar de verdommenis, of heeft PA buiten het seks avontuurtje zoveel poen opgestreken dat Ma en de Kids er ook aardig beter van zijn geworden, ja dan mogen de koffers waarschijnlijk binnen blijven.

De politiek wist van niets, ook zo'n leuke, want schijnbaar stonden er alleen al in de agenda's van de heer Veerman genoeg mensen met politieke functies, die dus in de problemen konden komen, zodat het beter was deze te vernietigen.

Kantoormachines leveranciers schijnen trouwens een topomzet gehaald te hebben in papiervernietigers, ze waren haast niet aan te slepen, hoorde ik in de wandelgangen van een bekende seksclub in Nederland, het torentje of zoiets.

Zie het voor je, in de tweede kamer,

Nee mijnheer de voorzitter, zover mij bekend kom ik in geen enkele agenda meer voor, dus kon ik ook geen wetenschap hebben van dergelijke ontoelaatbare praktijken, die ik dus als parlementariër verafschuw en afwijs, met dank aan de heer Veerman, want zijn agenda's zijn dus opgeruimd en kan ik dit naar eer en geweten(wat dat ook moge zijn) zeggen.

Mijn spiegel schijnt al jaren gebarsten te zijn, dus daar kijk ik maar niet meer in.

Wij kopen om, wij betalen onder en boven de tafel, wij fabriceren facturen, wij doen zaken met een zeer betrouwbaar land als Nigeria, waarvoor we acquisitie en commissie gelden nodig hebben, alleen dat is al een mooie zin om te zeggen we betaalden en kochten om, om zo belangrijke werken binnen te slepen, maar dat zijn geen witwas praktijken, ben je mal, ik heb geeneens een wasserij, ik ben bouwondernemer, de was besteed ik trouwens al jaren uit.

Dus als u binnenkort een bouwvergunning gaat aanvragen voor dat leuke tuinhuisje of een nieuwe dakkapel, even een leuke platen- of boekenbon meenemen of een abonnement op Playboy cadeau doen, lijkt mij geen verkeerde zaak om de vergunning wat sneller rond te krijgen.

Kunnen we niet zo langzamerhand beter een soort van algemene prijslijst publiceren, zodat de burger en de nog niet besmette overheid, (mocht die nog bestaan), inzicht heeft in de gangbare prijzen en afspraken en het dus openbaar word, want volgens de experts was het altijd al zo.

Dus als voorbeeld:


Aanbesteding Bedrag p/km Opslag collega's Werkvoorbereiding Ambtenaar

Fietspad met Schelpen 1000.000 10% Koor en Concert uitvoering

Fietspad met Grind 1500.000 11% Voetbal Europa-cup wedstrijd

Fietspad met Stenen 2500.000 12% Voetbal Champignons laque

Fietspad met Asfalt 3000.000 15% Nachtje Sex in St. Tropez

Wegverharding 3250.000 20% Sex plus gratis Viagra pillen

Baggerwerk 125.000 10% Flesje wijn in cadeau verp

Bouwrijp maken 750.000 10% Rondvlucht Helikopter


Kijk dan hebben we eindelijk echt openheid van bestuur, we weten dan zo ongeveer wat de prijs opdrijving is, hetgeen we netjes calculatie vergoeding noemen en de tegenprestatie, zodat we de andere dag de ambtenaar of politicus met wallen onder de ogen, beter begrijpen, zo van.

"Ja, man zwaar werk zo'n stukje fietspad met asfalt uitbesteden."

Dit is dus de belachelijke praktijk van het aanbesteden en uitvoeren van openbare werken binnen Nederland, opgebracht en betaald door de hardwerkende burgers van dit land, meent men het de normaalste zaak van de wereld te vinden dat men mensen fêteert in seksclubs, meeneemt naar belangrijke wedstrijden of uitvoeringen, of doodleuk een reisje aanbied.

Moet u eens proberen een agent of een belastinginspecteur een aardigheidje toe te stoppen, geheid en terecht, dat u een vette bon aan de broek krijgt en u extra zwaar over de hekel wordt gehaald.

Maar deze normen en waarden gelden niet voor de hoofd en topambtenaren, dames en heren politici, die mogen seksend en snuivend, vliegend en varend hun aanbestedingen van uw zuur verdiende centen over de balk smijten, onder het motto, zo was het, zo is het en zo zal het blijven, als wij maar leut hebben. ( Nou weet u ook waarom de nieuwe kamerleden éérst de Mores moeten leren, voor je het weet praat er één z'n of haar mond voorbij)

Of gaan we er met zijn allen eindelijk eens wat aan doen, gaan we deze bananenrepubliek weer tot een trots en welvarend land maken, dat weer op de wereldkaart terecht komt niet als drugs of criminelen land, maar als een mooi goed gestructureerd en goed opgeleide natie, met tevreden burgers en dragelijke lasten en betaalbare woningen.

Weet u nog wel, Holland, proper, schoon, werkzaam en met nuchtere vriendelijke mensen.

Of laten we dit land over aan de profiteurs, zakkenvullers, bedriegers, drugsbazen, omkopers en corrumperende en corrupte zakenlieden en politici, aan u de keuze.

maandag 23 december 2002

Het elastiek van Nederland

Het elastiek van Nederland


Kijk wij leven in wel geordende maatschappij, vol regels en wetten, vol met van die doe wel en doe niet dingen, waarin eigenlijk niemand zich meer kan vinden en waar niemand zich meer houd, ook al is dat op zichzelf al helemaal fout.

Neem nou mevr. Greta Duisenberg, toch een mevrouwtje van enig aanzien, want haar man is eerst directeur van de Nederlandse bank geweest en nu van de Europese Bank, daar zou je toch van verwachten, dat ze zowel enig historisch besef heeft, als enig gevoel voor nuances.

Nou, niet echt dus, want ongenuanceerd of juist weer wel zeer gedisciplineerd, riep zij op de vraag hoeveel handtekeningen zij dacht op te halen, 6 miljoen, toevallig zo’n beetje het aantal joden dat in de oorlog hun leven hebben gelaten, ook toevallig dat zij daarbij kakelend en giechelig moest lachen.

Zouden u of ik een dergelijke toespeling hebben gemaakt dan was leiden in last en stond ons een zware straf te wachten wegens discriminatie, maar niet bij Greta en haar provocerende vlag gedrag, het lijkt wel of je als bekende Nederlander zo’n beetje alles mag.

Dan hebben we daar Jan Peter, onze doortastende premier van het korstzittende kabinet, kijk ook die kent de wet en heeft het over normen en waarden, dus hij begon over de staatsschuld te roepen, dat deze binnen één generatie moest zijn verdwenen,.

Jan Peter had het dus in éérste instantie over 20 jaar, maar vanwege de tegenvallende economie, stelt JP niet zijn woorden bij, nee JP is reuze blij, hij heeft een gaatje gevonden, want één generatie kan wel 30 worden, dus vanaf nu blijft de staatsschuld binnen één generatie verdwenen, maar het duur alleen maar wat langer, kijk dat kon jij vooraf ook niet weten.

Mochten wij maar zo onze schulden betalen, nee bankdirecteur u moet het mij niet aanrekenen, maar mijn woord zal ik niet breken, u kunt mijn afbetalingen als klokwerk ontvangen, maar nu even niet binnen 10 maar 15 jaar, kijk dat zijn er toch geen twintig dus nu niet gaan zeuren, we hebben dat geleerd van onze minister president JP van Balkellende.

Trouwens ook de nieuwe politiek kent zo zijn eigen elastiek van normen en waarden, eerlijkheid en oprechtheid, dus ook daarvan maar even een voorbeeld van het elastieken denken. Bij de leefbaren zag een voorzitter gaarne een aansprekend persoon als lijstrekker, alleen dat zat bij de overige leden niet echt lekker. Niet getreurd moet hij hebben gedacht, ik vergeet even enkele volmachten en wat mail, dan zitten we zo op fluweel.

Helaas kwam dat achteraf aan het licht, omdat zowel hij als de beoogd lijsttrekker de boel hebben moeten verlaten, waarna nu een telg van het zwakke geslacht, van een invloedrijke familie, daar de victorie mag blaten.

Opnieuw een staaltje van oprekbaar elastiek als het gaat om de normen en waarden, de eerlijkheid en betrouwbaarheid, de roddel en achterklap, de leugens en het bedrog, de hele en halve waarheden, waardoor een volk zich afvraagt, wie gelooft in hemelsnaam nu nog een commissie van de Haak of om het even überhaupt nog een politicus en hoog geplaatst persoon.

Hun voorbeeldfunctie is verworden tot een rolletje in een TV show, bij enge mannen als BvD of combinatie koppels als B&W, ach noem ze maar op die zichzelf vermenigvuldigende programma’s, waarin bekende journalisten aan bekende Nederlanders vragen waar het heen moet met dit land, hetgeen hetzelfde is, als aan een Vos vragen waarom hij de passie preekt.

Kleffe mannen, met het bestuur over grote steden, roepen ook al van die akelige dingen, bevuilen het eigen nest, door gevaarlijke Imams te vergelijken met gelovigen op de Veluwe, ik moet ze toch ééns vragen, wanneer zij voor het laatst een veluwse zelfmoordenaar behangen met explosieven hebben aangetroffen, of dominees die opriepen tot haat en moord, ik heb er althans tot op heden niet van gehoord.

Jawel niet liegen, beste vent, ook is het bekend, dat er een heer en mevrouw waren, Goerree was geloof ik hun naam, die wat gekke dingen riepen, ook was daar een verdwaalde dominee die een soort hagen preken hield en opkwam voor de zondagsheiliging en tegen porno, oké wat waar is waar, maar daarmee is het dan wel gezegd en om daarop een gehele Nederlandse bevolkingsgroep over één kam te scheren met die andere kwalijke Islamitische heren, gaat mij dus duidelijk een straat te ver.

Wat bezielt onze nationale top, wat bezielt die bekende personen, zijn zij zo decadent en vol dédain, dat zij zichzelf en het gehele volk verloochenen, met hun leugens, met hun vuige aantijgingen en hun gedraai en gekonkel, het wordt tijd dat wij met ons nuchtere verstand eens een einde gaan maken aan dat nationale verzaken.

Ik hoop en reken op het nuchtere verstand in dit toch nog steeds mooie land, ik verwacht dat we de zaak weer strak gaan trekken, dat we deze paljassen de wacht gaan aanzeggen, dat we eer betonen aan de man die dat alles genadeloos blootlegde en daarvoor verguisd en bespot werd.

Laten de mensen eens rustig en nuchter nadenken, sinds Zalm de stekker eruit trok, was er ineens geen problemen meer met de LPF fraktie, mochten de LPF ministers ongestoord hun werk doen, sterker noch men sloot toekomstige samenwerking zelfs niet uit.

Gaan we deze elastiek verkopers en aanhangers van de oude politiek belonen met onze stem, of geven we hen duidelijk het congé en zeggen helder en klaar de LPF doet straks gewoon weer mee, we laten ons niet langer beliegen en bedriegen door dergelijke elastieke waarden en normen, we gaan straks onze eigen regering vormen.

Geef de nalatenschap van PIM gewoon een echte kans, verstrek aan de oude politiek nu eens een partij politieke begrafenis krans, waardoor we eindelijk eens deze beroepsdraaiers en matennaaiers de wacht aanzeggen en hen helder en duidelijk laten weten, rot op met je elastieke geweten.

zaterdag 21 december 2002

Kerstmis, wat er wordt gemist

Kerstmis, wat er wordt gemist

Allemaal wil ik jullie een prettige kerstfeest wensen, voor de één is het een familiefeest, waarin gezellig met elkander een glaasje wordt gedronken en lekker eten, voor een ander is het liturgisch feest, met kerkgang en zang, weer een ander ziet het als een feest van licht en bezinning, maar allemaal doen we er op ieders eigen wijze iets mee.

We zullen deze Kerst allemaal onze geliefde PIM missen, maar tijdens deze dagen van bezinning zal menigeen een moment van stilte en ingetogenheid kennen, waarin je op jezelf wordt teruggeworpen, een moment van droefheid, even een moment van leegte.

Want Kerst is niet alleen het feest van licht, van lekker eten, maar ook een vreemd feest met daarin een aanslag of aanspraak op menigeen zijn geweten, het feest van momenten van stilte en even die leegte, waarin je terugkijkt en ontdekt hetgeen je hebt gemist of juist zo graag even nog had gedaan.

Sinds de 11e September is de haat en de angst op onze voordeur gedeponeerd, hebben we pijnlijk geleerd dat veiligheid en geborgenheid geen vaststaande zekerheden meer zijn in onze samenleving, dat ook wij kwetsbaar zijn en dat angst en onzekerheid, haat en achterdocht een plek in ons leven heeft gekregen.

Sinds 6 mei heeft Nederland zijn onschuld verloren, na een misselijkmakende haatcampagne vol demagogie en aantijgingen, werd het poldermodel en de gezapigheid ruw en voor altijd verstoord door harde schoten, die een tijdperk deden afsluiten, waar een nieuw soort denken zijn intrede in de bestaande politiek deed, maar waar wij allen in feite een beetje mee zijn gestorven, met deze fatale moord op onze PIM.

Deze kerst zal daarom voor velen anders zijn, anders beleeft worden, want door alle ontwikkelingen in onze eens zo geordende maatschappij, zijn wij onzekerder en achterdochtiger geworden en hebben we iets van onze onschuld en naïviteit verloren.

Tijdens Kerst heeft men het vaak over het kindeke dat is geboren in een stal, omdat er voor hem geen plaats was in de Herberg, voor een toekomstige verlosser een vreemde plaats, maar wie de gevolgen overziet van die geboorte en het verdere verloop van dat kerstverhaal, zal zich realiseren, dat dit feest meer is dan een soort van galgenmaal.

Denk aan het goede dat moet nog komen, denk aan je vrienden en je geliefde(n), denk aan hen die vaak zo ver weg zijn, maar in je hart zo dichtbij, denk met dankbaarheid aan hen die uit ons leven zijn verdwenen, maar o zo veel aan ons hebben nagelaten, denk aan dat éne, denk aan het belangrijkste wat een mens kan willen, denk aan die vrede in je eigen hart.

Ik wens jullie allemaal een vredig kerstfeest, voor de één een zalig, voor de ander een vrolijk feest, maar aan allen zou ik willen zeggen, heb je nu nog onvrede, dan is het juist nu de juiste tijd om het bij te leggen en tegen elkaar, “GELUKKIG KERSTFEEST” te zeggen.

Nederland het bananenland van enquêtes en commissies

Nederland het bananenland van enquêtes en commissies

.

Onze overheid schijnt totaal incompetent te zijn en nauwelijks nog in staat om dit land te besturen, de ene na de andere miljoenen verslindende parlementaire enquête of onderzoeks commissie wordt opgestart, of dat nu één maand of 6 jaren moet duren maakt niet uit.

De commissies en de onderzoeken produceren ellenlange rapporten met een ijzingwekkende dikke brei van papierverslindende woordenpuzzels, waarin als regel de stijl gehanteerd wordt zowel de kool als de geit te sparen en vooral niets te produceren of te reproduceren waarmee de gewone burger ook maar iets kan doen of iets aan heeft.

Alle tot nu toe gehouden zwaar bezette en publicitair elkander de loef afstekende enquêtes hebben prachtige ingebonden rapporten opgeleverd waarin we slechts de reeds vooraf bekende gegevens nog eens dunnetjes over kunnen lezen, maar die vooral allen uitblinken in het vooral niet aanwijzen van schuldigen of aanbevelingen bevatten die ook daadwerkelijk enige inhoud en opvolging genieten.

De beruchte en beroemde Bijlmer enquête is een productie van hele en halve waarheden, veronderstellingen, gissingen en vooral veel wollig taalgebruik met het zo construeren van feiten, dat datgene wat de slachtoffers bezig hield en daarmee ook het Nederlandse volk, namelijk wat zat erin, waarom deze route, wie waren de onbekende onderzoekers en wat is de oorzaak of verklaring van de vreemde ziekte verschijnselen die de mensen melden, maar die vooral niet serieus genomen moeten worden.

Een totaal overbodig en nietszeggend onderzoek door het AMC moet de klachten verhullen terwijl individuele onderzoeken en feiten worden weggewuifd als zijnde niet relevant, niet herleidbaar tot, of domweg als aanstelleritis van de persoon of personen in kwestie. Nimmer heeft de overheid in plaats van miljoenen in het rapport te pompen, nu eens echt fors en voldoende geld uitgetrokken om de mensen massaal en diepgaand te onderzoeken en naar hun klachten te luisteren, om met die gegevens naar buiten te treden.

Komt dit omdat men al weet wat de uitkomst zal zijn en moet dat ten alle tijden worden voorkomen of is men gewoon te bot en te stom om aandacht aan de slachtoffers te verlenen, daar waar men met gemak miljoenen besteed aan het produceren van een papierberg.

Sebrenica, ook al zo'n bizarre vertoning van onze overheid, als haantjes zich haasten om mee te doen aan een internationale operatie, daarbij jonge en onervaren mensen letterlijk en figuurlijk voor de leeuwen te gooien. Veel machtsvertoon fanfare en bombarie totdat uitlekt dat het allemaal niet zo fraai was en dat er grove fouten waren gemaakt, bizarre inschattingsfouten en beoordelingsfouten, dat alles opgestapeld op de ruggen van een stel goedwillende maar compleet ontoereikend uitgeruste en toegeruste manschappen en met als gevolg duizenden doden en een drama zonder weerga.

Opnieuw heeft de politiek ruim 6 jaar nodig om een rapport te laten produceren waarin het hoogste goed is geworden het zwarte pieten en waarin vooral duidelijk gemaakt moet worden dat uiteraard niemand daadwerkelijk verantwoordelijk kan worden gesteld voor het falen, men tracht de zaak te redden met een slecht opgevoerd regeringsdrama van over elkaar heen duikelende politici die willen, nee moeten aftreden, maar vooral geen blaam treffen, maar slechts zich verantwoordelijk voelen, het waren de omstandigheden ter plaatse en vooral die boze en slechte Serviërs die de schuld hadden.

Geachte dames en heren politici, als u mensen wegstuurt met de opdracht een VN mandaat uit te voeren en dat mandaat is onvoldoende of uw mensen zijn onvoldoende toegerust of de situatie ter plekke is aan dermate verandering(en) onderhevig dat hun opdracht onuitvoerbaar wordt, had u onmiddellijk en zonder enige terughoudendheid moeten ingrijpen en duidelijk een politieke keuze moeten maken.

Of je beschermt mensen die aan jouw bescherming zijn overgeleverd en je zet al je materiaal en oorlogstuig in om je doel te bereiken, (we hadden toch F16 strijd en vliegklaar in Italie), of je trekt á la minuut je troepen terug en eist een beter mandaat, maar oorlogje spelen met te licht bewapende militairen in een gebied vergeven van het oorlogstuig en niet adequate informatie trekken bij diegene die al ter plaatse waren, is misdadig en onvergefelijk.

Niet alleen tegenover de slachtoffers, dat staat buiten kijf en het is schandalig dat we ons als een stelletje gladde palingverkopers eronder uit draaien om maar vooral niet geconfronteerd te worden met claims, maar ook tegenover die jonge mensen die hun verdere leven moeten rondlopen met een schuldcomplex hen aangepraat en veroorzaakt door een falende overheid, de kosten van dit onderzoek had ruimschoots een hoop mensen ter plekke op de been geholpen, daarmee het voor de Nederlandse Militairen ten minste dragelijk gemaakt dat zij door hun overheid gesteund werden en de slachtoffers genoegdoening hadden gekregen.

Opnieuw is breien van woorden en wegschuiven van verantwoordelijkheden een spel geworden waarin schijnbaar iedere vorm van fatsoen en verantwoordelijkheid beter is dan het accepteren van de fouten en gewoon nederig erkennen dat je fout zat en je welgemeende excuses aanbieden.

Bouwfraude ook alweer een enquête met enkel en alleen zich kronkelende politici die massaal leiden aan geheugenverlies, niet officieel, maar wel officieus zijn ingelicht of op de hoogte gebracht en ondernemers en ambtenaren die seks in de city als een soort reality tv hebben verheven, waarbij de burger zich mag buigen over hoe de rekening betaald moet worden.

Men beriep zich op ijkpunten, want daarmee kon je de prijzen controleren, plechtankers werden ze genoemd, ik noem het krabbende ankers van het ergste soort en wie zich laat inpakken door dit soort wollige taal is eigenlijk medeschuldig aan dit soort verwerpelijk gedrag.

Beste ministers, of inspecteur generaal of welke titulatuur ook gebezigd word, men ijkt op de bekende geboekte winsten, wel eens van afromen van de winst voor belastingen gehoord, zoniet dan moet u eens een echte boekhouder raadplegen en geen corrupte deelnemer aan het monopoly spel, waarin oprechtheid en eerlijkheid net zo aanwezig waren als de gemiddelde maagd in een bordeel om maar eens in de bouwterminologie te blijven.

Straks zullen wij opnieuw worden verblijd met een stuk proza van de ergste soort, waarin natuurlijk nieuwe aanbevelingen staan, de overheid zal een scala aan voorschriften en memo's produceren, waarna Zweden of Finland gegarandeerd opnieuw een bos zullen moet herbeplanten om al het verspilde papier dat voor deze onzin zal zijn verbruikt moet worden aangevuld, terwijl het eigenlijk simpel is.

Wie betrapt wordt op prijsafspraken onmiddellijk op de zwarte lijst en geen overheidsopdrachten meer, wie fraudeert betaalt een boete van 10x het bedrag en verliest zijn recht op overheidsopdrachten, wie betrapt wordt op corruptie binnen de overheid, vliegt eruit zonder dure wachtgeld regeling en maakt een gerede kans op een strafzaak en een veroordeling tot gevangenisstraf.

Wedden dat de corruptie en het laakbare gedrag van alle partijen aanmerkelijk terug zal lopen en het mooie is, al deze dingen liggen al grotendeels in onze wet verankerd, hooguit zal men hier en daar wat cosmetisch moeten bijsturen, maar we hebben een Nma, we hebben wetten tegen fraude, we hebben wetten tegen oplichting en we hebben wetten tegen corruptie, je moet ze alleen wel willen gebruiken en inzetten.

Niet met de schenders een compromis aangaan en een belachelijke lage afkoopsom regelen, maar ingrijpen en dit kwaad met wortel en tak bestrijden.

Corruptie is de bijl aan de wortel van onze democratie, want door corruptie worden ambtenaren omgekocht, zijn rechters en advocaten louche figuren geworden, zijn politici onbetrouwbaar en is het alom zakken vullen en verrijken zonder het besef dat daardoor onze democratie verworden is tot een bananenrepubliek, waar je met geld schijnbaar alles kunt kopen.

Ik spreek dan nog maar even niet over bestuurlijke drama's van Enschede, Volendam of andere recente rampen, welke zijn ontstaan door verkeerd bestuur, gedoog beleid of laksheid van een misdadige overheid die de regels aan zijn laars lapt, maar de burgers wel aanspreekt op haar verantwoordelijkheden, maar zelf zich nimmer aansprakelijk schijnt te achten.

Tenslotte mijn laatste en wellicht ergste bezwaar, in ons land is een politicus vermoord op klaar lichte dag bijna onder de ogen van miljoenen Nederlanders, zijn moordenaar zit in de gevangenis hangende het onderzoek.

Na de moord was opnieuw politiek den Haag massaal over elkaar heen aan het struikelen om maar kond te doen van hun onschuld, maar PIM heeft vooraf gesteld, als mij iets overkomt gaan zij niet vrijuit, uw gedraai en gekonkel heeft uiteindelijk niet alleen onze democratie en rechtsstaat gekost, het heeft het leven van een geliefd politicus gekost en daarmee het gehele openbare leven ontwricht en schade aangebracht die de komende tiental jaren nog door zal werken.

De Haagse Politici zouden zich kapot moeten schamen, dat zij zich hebben schuldig gemaakt aan het verkwanselen van ons erfgoed, wij hadden ooit één van de mooiste democratieën in de wereld, een voorbeeld voor veel grotere landen dan wij en dankzij hun falen en partij politieke spelletjes waarbij de baantjes belangrijker waren dan het beleid en de burger zijn wij verworden tot een corrupte, verloederde en letterlijk moorddadige maatschappij.

Opnieuw werden er geen maatregelen genomen of conclusies getrokken, weer werd er een commissie ingesteld die moet gaan onderzoeken naar de oorzaak van de moord, weer zullen de bladzijden aaneengeregen worden van woorden en mitsen en maren, maar wanneer neemt eindelijk iemand het voortouw en zegt het is genoeg geweest.

De man die dat riep is door deze maatschappij eerst gedemoniseerd en toen vermoord, maar zijn moordenaars wassen hun handen in onschuld, want zij hebben het wapen niet gehanteerd zij hebben slechts het klimaat geschapen waarin deze moord kon plaats vinden en roepen nu om het hardst onschuldig en zelf het slachtoffer te zijn,

Nee mijne dames en heren, Nederland is verloederd en verworden tot een papierberg, waarin het woord democratie en rechtstaat bijna dagelijks letterlijk wordt verkracht, waarbij politie en justitie alle tijd en mankracht hebben om verkeersovertreders te pakken, maar waar moordenaars en verkrachters wegens gebrek aan mankracht schijnbaar moeiteloos hun gang mogen en kunnen gaan.

Wanneer staat dit volk eindelijk eens op en schaart zich achter de ideeën van de man die voor die idealen is vermoord en wordt dit eens zo mooie en gezellige land weer terug gegeven aan de burger, waarbij de papieren vrijheid niet langer als een tonnen zwaar gewicht over ons heen gestort wordt, maar wij weer kunnen en mogen leven in een daadwerkelijk vrij en democratische rechtstaat, waarin de burger niet langer meer verweesd en eenzaam is.

vrijdag 20 december 2002

Misstanden in onze verzorgingsstaat

Misstanden in onze verzorgingsstaat



Justitie faalt op alle fronten,

Ze is niet alleen blind maar ook nog doof en waarschijnlijk gedemotiveerd.

Gevangenen, dus mensen die iets tegen de maatschappij, dat is U en ik dus, hebben gedaan hebben een redelijk comfortabele cel, met alle moderne gemakken van dien, hun straf zitten ze echter nooit geheel uit, want in ons o zo wijze automatisme systeem, hebben wij besloten, nee U en ik natuurlijk niet, om gevangen minimaal 1/3 van hun straf volautomatisch kwijt te schelden, dus 18 jaar is maar 12 jaar en vermoedelijk al weer minder, want vanwege goed gedrag kan de gedetineerde rekenen op compassie van het systeem.

De Gedetineerde is namelijk het slachtoffer en u en ik zijn de veroorzaker, want wij hebben aanstoot of gelegenheid gegeven, zo lijkt het althans.

Ik verklaar me nader:
Een overval op om het even welke zaak, is natuurlijk de schuld van de ondernemer, deze had zijn waren beter moeten beveiligen, niet zo voor het grijpen moeten leggen en al helemaal geen weerstand aan de overvaller(s) moeten bieden, daarbij komt deze dader uit een kansarm milieu, heeft minimaal een dominante vader of moeder gehad en al helemaal de verkeerde kleur fiets en de maatschappij heeft vergeten hem/haar in de armen te sluiten en alle uitwassen te corrigeren.

Een verkrachter, is een wat ziek mens, die gewoon zijn lusten moet botvieren en dat U als slachtoffer daar toevallig voorbij kwam is natuurlijk uw schuld, dan had u maar geen rok moeten dragen en als u een lange broek droeg, had u geen tegenstand mogen bieden, waardoor nu juist de agressie bij hem op het kookpunt kwam, u belemmerde hem in zijn noodzakelijke uitvoering van zijn zieke geest en dat is op zijn minst ongepast.

Een gewelddadige moordenaar, is slechts een overspannen geest, die het verkeerde soort TV programma's heeft bekeken, u niet als schuldige ziet, maar u slechts gebruikt om aan de wereld duidelijk te maken, dat zijn/haar aandrang niets meer is dan het uitvoeren van de stemmen in het hoofd, maniakale aandrang, paranoia of welke ander geestelijk verwarring de medici aan kunnen voeren, mocht de dader tenminste opgepakt worden.

U als slachtoffer bent niet interessant, nochtans bestaat zelfs de kans, dat u verantwoordelijk wordt gesteld voor uw acties uitgevoerd om de dader te weerhouden van zijn daad, u heeft daarbij vermoedelijk veels te veel geweld gebruikt, excessief heet dat dan, u hebt tegen de regels in tegengewerkt en bent dus medeschuldig of u heeft nu juist weer te weinig weerstand geboden en bent daardoor medeverantwoordelijk.

Voor de dader staat een leger van hulpdiensten en instanties klaar om hem/haar te helpen en vooral om het kwetsbare zieltje en de vastgelegde rechten niet te beschadigen, want dat zou onvergefelijk zijn, u als slachtoffer, kunt in het beste geval een bezoekje van slachtofferhulp krijgen en daarmee is de kous af.

Heeft men ze éénmaal veroordeeld, dan lijkt het wel of het ministerie van justitie het van het grootste belang vindt dat de daders vooral maar niet hun gehele straf uitzitten, vervroegd vrijlaten is op zijn minst het hoogste streven, maar wat denkt u van een proefverlof van een verkrachter, om te kijken of deze de vrijheid aan kan, dat een ander daarvan het slachtoffer wordt is maar bijzaak, hoe kan men anders beoordelen of de delinquent aan zijn aanstaande invrijheidsstelling toe is nietwaar.

Uitgeprocedeerde asielzoekers is een verhaal apart, maar even hier zijdelings meegenomen, is het enige wat justitie hieraan doet de man/vrouw of groep aan te kondigen dat zij ongewenst zijn en daarmee is de kous af. Ik verklaar u ongewenst en dus bestaat u niet meer.

Het lijkt haast op toveren of een komische klucht, als het niet zo bizar waar was.


Dit beleid is al begonnen bij de zgn. Coornhert Liga, http://www.coornhert-liga.nl/ die vanuit een eerder humanistisch standpunt verworden is tot een vereniging die het strafrecht heeft uitgehold en als eersten de dader als slachtoffer zagen en de maatschappij als dader of minsten hoofdverantwoordelijke.

Straffen is enkel en alleen zinvol, als je de dader ook oppakt, de pakkans is echter in Nederland minimaal, daar de politie meer bezig is met hervormingscursussen en rapportage, waarna men nog even tijd overhoud om het financiële aspect, bonnen schrijven, uit te voeren en dan zit de dagtaak er weer op, een beetje gechargeerd wellicht, maar zo lijkt het wel.

Is de dader eenmaal aangehouden, dan staat deze zo weer op straat omdat het OM of geen cel heeft, geen reden ziet tot vervolging of geen sluitend bewijs, waardoor terecht slimme advocaten gebruik maken van de hen ten dienste staande systemen en wegen om de dader vrij te krijgen.

Dus zwaarder straffen of de opgelegde straf uitzitten is in Nederland al bijna geen optie meer, we worden geregeerd door criminelen, want een overheid die zijn burgers niet wil of kan beschermen en het strafrecht willens en wetens laat uithollen is medeschuldig en dus net als de heler even strafbaar.

Helaas is ons enige wapen tegen deze overheid onze stem, waarna diezelfde overheid bij de volgende regering gewoon doorgaat met dat waar ze zijn gebleven, behoudens enige nuance verschillen, vanwege de nieuwe coalitie.

Er is maar een juiste weg, complete hervorming en de overheid moet weer dienstbaar aan haar burgers worden en de wet zoals de burgers dat willen uitvoeren, de overheid is er voor de burger en niet zoals in dit gek geworden land de burger voor de overheid.

Iedereen kent wel de komische serie "Yes Minister", nou ik vind hem helemaal niet komisch, want dagelijks kunnen we de werkelijke resultaten zien van een compleet gek geworden overheidsapparaat, dat middels onze belastingcenten een soort van knechting heeft ontwikkelt, waar men in de middeleeuwen jaloers op zou zijn geweest en waarbij de slaven in Amerika zo vrij als een vogeltje waren, want niets is meer "At Your Service", maar meer wij zijn de baas en weten het en het domme volk moet maar in het gareel lopen.

Ik ben woest, want er verandert niets, nada, nunca, njet, nothing,rien, nichts, niente en dat maakt me zo kwaad.

donderdag 19 december 2002

Het kakelende kippenhok

Het kakelende kippenhok


In een groot ruim en verwarmd kippenhok, kwamen de kakelende kippen en hanen bijeen, zij hadden overleg, want één van hen was vermoord en men wilde van de verantwoordelijke kippen nadere uitleg.

Ach men had het wel geweten kakelde de Haan zonder kop, met zijn ietwat zwarte snavel, maar eigenlijk ook weer niet, want je moest wel begrijpen dat waarvoor hij kakelde het kon gaan over het heden of het verleden en dat is voor een éénvoudige kip zonder kop, laat staan voor een Haan al moeilijk genoeg.

Kakkelend en tokkend en klokkend vielen alle aanwezige kippen en hanen over hem heen, want had de kippencommissie al niet de schuldvraag bij de geheime kippendienst neergelegd.

Nee, kraaide de Haan met zijn benepen snavel ietwat benauwd, zo werd het kant en klare voer nou ook niet zo direct gekauwd, want er speelde meerde dingen, zoals het heden en verleden en de wijsheid achteraf en het zou wel zo kunnen zijn geweest, maar niemand had kunnen voorzien dat er een beest was geweest.

Had men het beest wel voorzien, dan had men maatregelen genomen, maar daarmede toch niet de moord voorkomen en zo kraaide de Haan dapper door, en zijn aandachtige gehoor raakte langzaam maar zeker het spoor bijster en men dacht enig moment de Haan is een lijster, maar even later ontpopte hij zich als een echte schijtlijster.

Langzaam maar zeker verloor de Haan en initiatief, de kakelende en kraaiende kippen en hanen roken al hun victorie, maar daar kwam de statige koninklijke Haan, deze naam potdorie krachtdadig het woord en enigszins spottend en laatdunkend, kraaide hij een ieder zijn staatkundige uiteenzetting in het oor.

Het hele kippenhok was in rep en roer, maar er gebeurde in feite geen ene moer, de koninklijke Haan dacht bij zichzelf, zo dat zal de hoogheid wel bevallen, ik beknot al die schreeuwende vazallen van dat kippengebroed en maak van hun gekakel snel en krachtig een einde met gezwinde spoed.

Want jawel in het grote kippenhok ging het niet alleen om de moord, maar ook om het staatsbelang en men was bang voor de juridische consequenties, met al die kakelende en kraaiende interventies.

De oude kippenrassen moesten worden veiliggesteld, ach die vermoorde Haan was wel een volksheld, maar die had toch niet de klasse van die oude rassen, dus men spaarde uiteindelijk de kip en het hoen, dat alles niet voor de redelijkheid of eerlijkheid, maar simpelweg voor de poen.

Overal in het land waren er vanaf nu kleine kippenhokjes met radeloze hanen en hennen, die moesten even wennen, want als ze hadden gedacht dat die moord politiek werd afgestraft, dan hadden ze echt veelsteveel verwacht.

Kijk zo wordt een kippendemocratie in de kiem vermoord en verkracht, wat begon met mooie woorden en beleefde frasen, bleek niet meer dan een politieke aftocht blazen. Wellicht dat de overgebleven kippen en hanen ooit nog zich een weg door dit politieke moeras kunnen banen, maar voorlopig huilde de kippen en hanen aan de macht pure krokodillentranen.

De commissie had zijn werk gedaan, aan het hof kakelde trots de hoofdkip en kraaide voorzichtig de haan, dat hebben we toch weer uitstekend en keurig politiek gedaan.

Hierna zal uiteindelijk in het kippenhok de rust wederkeren en zal slechts de nabije toekomst leren, of zij die kakelden als kippen zonder kop en kraaiden als hanen aan een strop, nog wel de achting of minachting van de overige kippen en hanen in het land zullen krijgen.

Iedere overeenkomst met de werkelijkheid berust geheel op toevalligheid, enige gelijkenis met personen en gebeurtenissen berust geheel op toeval en mogen de schrijver niet worden aangerekend.

woensdag 18 december 2002

De Lacune en de leugen van den Haak

De Lacune en de leugen van den Haak


Kijk er is weer een mooi en glossy rapport geboren, maar de essentie heeft men hoogst waarschijnlijk moedwillig vergeten.

Men komt met het verhaal PIM is slechts 25 keer bedreigt, waarvan en waarmee men slechts 14 keer min of meer bekend zou kunnen zijn geweest, althans volgens de commissie.

Maar nergens meld deze commissie de woorden van PIM uitgesproken in hoge nood voor de nationale TV, Mijnheer KOK u bent ook mijn Minister President, waarbij hij opriep om te stoppen met het demoniseren en aangaf dat hij bang was voor de gevolgen van de wijze waarop de regenten van dit land meenden hem te mogen weg zetten.

Want laten we vooral niet vergeten, dat het de politici van de gevestigde orde waren, samen met hun vazallen, die regelmatig liepen te brallen, hoe gevaarlijk PIM wel niet was, hoe een untermensch hij zou zijn, welke gevaren je liep bij het huis van Anne Frank, of hoe zielig de Marokkaanse man en dat kindje dat bang zou zijn dat pappie niet meer veilig thuis kon komen, als PIM aan de macht kwam.

Kijk deze proleten, deze lieden, hebben gedemoniseerd en het klimaat geschapen, waarin een beminnelijk mens werd afgeschilderd als een proleet, zelfs vanuit het Brusselse kwam men aandraven met het pleefiguur verhaal, want niemand kon het winnen van PIM verbaal.

Dus met zijn allen, lekker die onderbuik gevoelens lanceren, want we zullen die pedante homo, die opportunist wel even gezamenlijk mores leren, dachten de dames en heren.

Pijnlijk zo’n interview met de hr. Smolders, die emotioneel die beelden weer opriep, waarvoor schijnbaar de commissie sliep, want het was toch PIM die in de camera en hoorbaar voor iedereen, de zittende politici vermaande dat zij mede schuldig zouden zijn, wanneer hem wat overkwam en zij zich niet konden verschuilen achter hun mooie façaden van onschuld en politieke strijd.

Nee mijnheer van den Haak, u bent dan wel juridisch onderlegd, maar wat u in het rapport heeft gezegd en min of meer bij de LPF heeft terug gelegd, is van een abdominaal slecht gehalte, u probeert de zittende magistraten en politici uit de wind te houden tegen beter weten in, want alles was beter dan destijds PIM.

PIM mocht niet aan de macht komen, wij mochten niet van een democratie van de burger dromen, het demoniseren en de kreten om hulp werden willens en wetens gebagatelliseerd en opnieuw heeft men een aimabel mens fijntjes en technisch geliquideerd.

Door zijn woorden niet mee te wegen en slechts louter formeel de bewijzen te ordenen die het beeld van een opstandige en een onzekere PIM moesten bevestigen, waarin zijn eigen partij mede verantwoordelijk zou zijn voor het falende beschermingsbeleid, niet zij, maar dat van de overheid heeft op alle fronten gefaald.

Tot op heden heeft geen enkele zittende politicus van de gevestigde orde ook maar een moment de moed en de waardigheid gehad om zich tegenover PIM’s verwanten te verontschuldigen of aan het volk te laten weten, wij hebben ons misdragen en willen daarvoor om vergeving vragen, want wat wij gezamenlijk deden, was een politiek bedrijven die een mens ongewild in de dood deed blijven.

Vermoord door een zieke geest, maar wij zijn allen daaraan min of meer medeschuldig geweest, dat had u als parlementariërs en als mens gesierd en had het politieke klimaat van dit eens zo kalme en mooie land een dienst bewezen.

Nee, ik kan de pijn en het verdriet van de Hr. Smolders maar al te goed begrijpen, want velen van ons hebben exact diezelfde emotionele gevoelens, die door de politiek niet worden erkend, die de commissie van den Haak even is vergeten, maar die allen die verstand hebben zeker hadden kunnen weten.

De moord op PIM is een politieke daad, uitgevoerd door een dierenactivist, een linkse veganist, aangezet door een politiek klimaat ontkent door een staats magistraat en toegedekt door een juridisch apparaat.

Dat is wat ons zo onredelijk, woedend en machteloos maakt, laten we deze arrogantie en minachting afstraffen, door straks massaal en ééndrachtig op het erfgoed van PIM te gaan stemmen, want wij laten ons door rapporten niet meer afremmen.

In Holland staat een huis

In Holland staat een huis

Wie kent niet dit liedje uit zijn jeugd,
maar de tekst wordt via de Bouw enquête
wel heel erg wrang, zo ben ik bang

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Gebouwd dankzij een corrupte ambtenaar
Die was ja toch meteen van zessen klaar

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Hij had daar hulp van een projectontwikkelaar
Dat was toch zo een malafide ontwikkelaar

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Zij kochten toen stiekem samen de lap grond
Maar maakten het toen algauw weer al te bont

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

De grond moest worden voorbereid
Dat deed die bevriende aannemer geheid

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Ook winkels en bedrijven stonden in het plan
Die pakken we ook even mee, juichten ze dan

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

De aannemers stonden klaar, met sex en een sigaar
De kosten en hun winsten betaalden u en ik zonneklaar

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Dit land is niet enkel aan de top corrupt en kapot
Enkel alleen nog maar totaal door en door verrot

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Uw huis is als vuilnis gebouwd en nu eindelijk afgebouwd
Vol fouten en gebreken, naar de gewoonte zoals is gebleken

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Maar we zijn geheel als volk belazerd en belogen
Door talloze corruptie en ambtenaren bedrogen

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Bepaald niet vrolijk zingen wij ons deuntje en lied
Want als volk en natie rest ons walging en verdriet

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Wie gaat deze auguststal eindelijk eens schoonmaken
Wie pikt het niet langer en schreeuwt het van de daken

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Opdonderen deze lieden en hun corrupte bende
Wanneer en wie stopt nu eindelijk eens deze ellende

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Wie zegt ze eindelijk eens ongezouten de wacht aan
Wie durft mans genoeg te wezen en zegt gedaan

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa

Wie lijdt de massa naar de revolutie, wie onsteekt de vlam
Van noord tot zuid, van oost tot west, van streek tot dam
Laat deze lieden eindelijk eens sidderen en voor het volk knielen
Verhef de stem van het volk, laat Pim's geest klinken uit onze zielen
Roep op tot een strijd van normen en waarden van goed tegen kwaad,
Wie is de man of vrouw die uit deze volksbeweging opstaat.

In Holland staat een huis ja ja
Van je tingele tingela hop sa sa
Maar dan schieten ze de man dood
Maar dan schieten ze de man dood

En nu blijft dat volk alleen
En nu blijft dat volk alleen
En nu blijft dat volk alleen
Van je singela singela hop sa sa
En nu blijft dat volk alleen
En nu blijft dat volk alleen

Verweesd en vol verdriet, want de overheid ziet ons niet

dinsdag 17 december 2002

Relicante en notoire dwarsliggers

Relicante en notoire dwarsliggers

Wij kennen ze allemaal, de mensen die op de fora actief zijn en de Pimpamflet trouw lezen, de Martin Kievits, Ab de Rooy en Paul Quekel figuren, vaak door velen beschouwd als lastige mensen die maar niet van ophouden weten en maar doordrammen.

Man pak je verlies, ga thuis zitten en begin een nieuw leven, is wellicht de minst harde uitlating richting deze mensen, maar gelijktijdig zijn het ongewild wel helden, want zij strijden door, waar wij afhaken, zij stellen alles in de waagschaal voor hun gelijk.

Daar was laatst een meisje loos,
die wou gaan varen die wou gaan varen, als lichtmatroos

Leuk kinderliedje, maar wel een met een drein, steeds herhalend, net als de boerderij van Oom McDonald, oneindig maar schijnbaar leuk, behalve als het de werkelijkheid betreft, dan vinden we het ineens minder leuk, dan worden we geconfronteerd met onze eigen zwakheid of lafheid.

Wij zouden nooit een dergelijke titanenstrijd zijn aangegaan, wij zouden een schikking geaccepteerd hebben en ons verlies genomen en vinden hun doorgaan hinderlijk en hun manier van handelen drammerig en lastig, daarmee willen wij niet lastig gevallen worden.

Trouwens het zijn een stelletje loosers, want zeg nou eens eerlijk, je gaat toch niet ten koste van je gezin en je private vermogen een hopenloze strijd aan, kom nou, wees eens wijzer, nee de echte winnaars dat zijn pas onze helden,…………….ja toch..???

Ik ben echter van mening, dat deze mensen juist onze bewondering en waardering zouden moeten verdienen, juist vanwege dat zij doorgaan, waar wij afhaken, zij de strijd aandurven, waar wij weglopen en zij de dingen aan de kaak stellen, waar wij onze ogen en oren voor afsluiten, want het heeft toch geen zin, menen velen.

Natuurlijk ervaar ook ik op zijn tijd enige wrevel als er weer eens een uitgebreide reactie vol gegevens, attachments en cijfers over me heen gespoeld worden, door deze vaak uiterst gedreven en gemotiveerde mensen, maar dan bedenk ik me en realiseer me dat zij voor ons strijden, het eigenlijk ook onze strijd is of behoort te zijn.

Is het niet zo dat de strijd tegen een door en door corrupte en scheefgegroeide maatschappij, juist door deze mensen wordt gestreden, met inzet van alles wat hen lief was en met verliezen die wij niet of nauwelijks ons kunnen of willen voorstellen.

Daarom wil ik op deze wijze publiekelijk deze vaak verguisde strijders een hart onder de riem steken en hopen dat zij eens hun recht zullen halen en dat ze mogen genieten van onze dankbaarheid, want hun strijd kan en zal bijdragen tot een uiteindelijke verbetering van onze maatschappij.

Of vindt u het normaal, dat bepaalde lieden vuil en gif letterlijk over ons mogen uitstorten onder het mom van bescherming en het sparen van tropisch hardhout.

Is het normaal dat verzekeringsmaatschappijen zich consequent onttrekken aan hun verplichtingen en wel uw premies opstrijken, maar daar geen adequate verantwoording voor af kunnen of willen leggen, wel leuk als TV programma's Breekijzer, maar minder als het jezelf overkomt of je een strijd moet aangaan met één van deze giganten en je zelfs wordt veroordeelt als stalker, alleen omdat je je recht wilt halen.

Is het normaal dat justitie van alles en noch wat uitvreet, van louche bijbaantjes tot regelrechte meineed, van pedofilie tot onrecht en dat alles terwijl tegelijkertijd de burger wordt aangeklaagd en veroordeelt op soms wel heel wazige en ranzige gronden.

Is het normaal dat kranten en TV zich te buiten gaan aan het beschadigen van mensen en doodleuk berichten plaatsen die niet of nauwelijks geverifieerd zijn, laat staan dat het normale hoor en wederhoor is toegepast, maar dat men zich wel beklaagd over je aanhoudende berichten met het verzoek gerectificeerd te worden, terwijl men alleen zwicht voor dure advocaten en zware schadeclaims.

Ach schijnbaar is in deze bananenrepubliek de mens en de menselijke maat allang niet meer belangrijk, zijn het nog slechts de Haagse Mores, de vrinden van de Balie, of de Baljuw en de Gevestigde Orde, van Shell en Koninklijke Olie of andere signaturen toch degenen die de dienst uit maken.

Ik wil op deze plaats deze strijders, deze don Quichottes van de Nederlandse Klei en Zandgronden, vechtend tegen de windmolens van onrecht, vriendjespolitiek en corruptie een hart onder de riem steken.

Als Fortuynist zeg ik volgaarne, heren chapeau en mijn welgemeende bewondering voor uw nimmer aflatende moed en doorzettingsvermogen in uw vaak ongelijke strijd tegen machten die u kunnen verpletteren en kleineren, maar die u schijnbaar niet deren.

Wie hierin geen heldenmoed kan zien, heeft geen begrip voor welke krachten en machten tegenover deze dappere strijders staan, waarvoor u en ik al vaak ons hoofd hebben gebogen, maar waar zij met opgeheven hoofd vier de strijd zijn aangegaan, zonder te verzaken.

Hun gezinnen, vrouwen, kinderen en familieleden zijn vaak hun enige steun, soms, heel soms nog hier en daar een enkele vrind, maar meestal eenzaam en soms aangeslagen, maar nooit gebroken, hebben zij ondanks alles en alle tegenwerking aan de toekomstige winst geroken.

Ik meen dan ook dat we allen hen een mailtje zouden moeten sturen, met daarin onze welgemeende steun en bewondering voor deze vaak zo hopenloze en moeilijke strijd tegen de gevestigde orde en hogere machten.

En worden we weer eens wrevelig omdat we weer worden bedolven onder cijfers en feiten, bedenk dan dat het schrijven of lezen van populistische stukjes stukken eenvoudiger is dan je case met feiten en cijfers onderbouwen, dat is wat zij doen en moeten doen, om niet als onbekwaam en als charlatan te worden afgeschoten.

Heren ik hoop ooit eens een glas met u te mogen drinken op uw overwinning en aan uw dames en kinderen, zou ik willen zeggen, u heeft de mooiste bos bloemen verdient die er op aarde mag groeien en de kinderen mogen trots zijn op dergelijke moedige vaders.

maandag 16 december 2002

Tereur in Krabbendijke

Tereur in Krabbendijke


Terwijl ik de mail van de Hr. Haselhoef van 14 december 2002 las beving mij een meer dan misselijkmakend gevoel en kille woede, domweg omdat onverlaten met het verstand van een garnaal en het emotionele gevoel van een ijsberg hun woede en frustratie op onschuldige dieren menen te hebben moeten botvieren.

Een kip zijn poten breken en een ander kip de nek omdraaien na een inbraak, in een eerdere stadium een paard dermate mishandeld dat deze aan inwendige bloedingen overleed, het stelen van een konijntje van een kind en ander kleinvee, samen met een brand waarin al eens 12 kippen levend waren verbrand en de huidige slachtoffers de overlevenden waren, doen je maag omkeren en je afvragen welke beesten hebben dat op hun geweten.

Of je het met de Hr. Haselhoef al dan niet eens bent, dan kun je hem schriftelijk of verbaal benaderen en van je ongenoegen op gepaste wijze blijk geven, maar het zinloos afmaken en verminken van dieren is op zich al misselijkmakend genoeg en zegt meer over de aard en inhoud van deze wezens die dit op hun geweten hebben, dan mijn woorden zouden kunnen beschrijven, zonder in extreme termen te vervallen.

De Hr. Haselhoef heeft een ernstig ziek kind dat vecht voor zijn leven, maar de helden zagen hun kans schoon in te breken terwijl hij bij zijn kind was, lafhartig en achterbaks en intens gemeen.

Men heeft al vaker zijn lusten botgevierd op de huisdieren en beesten van de familie Haselhoef, daarmee zichzelf en de rest van de Nederlandse samenleving een bewijs van totale onvermogen gevend.

In de kleine gemeenschap van Krabbendijke heerst algemene afschuw van deze daden, maar de politie is opnieuw niet in staat gebleken om zelfs in zo’n kleine gemeenschap enig adequaat onderzoek te verrichten of aan deze onschuldige gekwetste, gemuteerde en zinloos gedode dieren ook maar enige bescherming te bedienen, evenmin als aan het gezin Haselhoef.

De Hr. Haselhoef voelt echter geen boosheid of rancune richting de dader(s) daar met boosheid of rancune men geen zaken oplost of voorkomt, zoals hij in zijn mail schrijft, maar ik dus wel, ik ben pisnijdig en ik hoop u allen met mij, want in wat voor land leven wij, waar mensen onschuldige beesten en mensen bedreigen en zelfs wat aandoen, vanwege politieke denkbeelden, hoe ziek ben je, als je jezelf daartoe verlaagt.

Ik wil aan u mijn bescheiden lezerskring oproepen om de Hr. Haselhoef uw deelneming te betuigen en deze wanstaltige daden ten scherpste te veroordelen en hem en zijn gezin te laten merken dat wij samen met het gezin Haselhoef treuren om dergelijke afschuwelijke daden en deze ten stelligste afkeuren.

Ik ben het niet met de Hr. Haselhoef altijd eens, veelal zelfs oneens, maar ik respecteer en waardeer zijn betrokkenheid en inzichten, ik heb bewondering voor zijn kranige weerstand tegen dergelijke misselijke volksgerichten en ook zijn gematigde en heldere betogen.

Vaak werd hij net als destijds PIM door de media verknipt en fout gesiteerd en daarom door velen gedemoniseerd, wij als rationele mensen horen deze man en dit gezin nu per direct een mail ter ondersteuning te zenden en niet alleen omdat de kerstdagen naderen, maar gewoon omdat we dat als normale en gezonde mensen aan onze medemens en medeburger, mede Nederlander Haselhoef en zijn gezin moreel verplicht.

Hier worden alle normen en waarden en zelfs de menselijkheid met voeten getreden en opnieuw faalt een samenleving en justitie, daarom deze oproep, ik hoop dat u allen dit gezin voor de kerst een blijk van warme ondersteuning wilt doen toekomen en even vergeet de politieke of geestelijke tegenstellingen, maar de universele menselijkheid en warmte kunt opbrengen deze mensen iets van warmte terug te geven.

Zend uw warme bijdrage en deelneming aan:

nieuwslicht@haselhoef.net

en bezorg deze mensen alsnog een enigszins dragelijke feest van het licht, feest van vrede, feest van de geboorte van Jezus (voor de gelovigen), laat het voor hen geen donker feest zijn, maar een feest met droefheid gesteund door uw licht van begrip en warmte van medeleven.

Ik zeg de hr Haselhoef mijn warme ondersteuning en beste wensen toe in deze zo moeilijke tijden en dat hij en zijn gezin van verdere wandaden zal mogen worden gevrijwaard.

Republiek der Blinden en Dwazen

Republiek der Blinden en Dwazen



Nederland is verblind en verdwaasd, want niemand kijkt meer verbaast
Als er weer een zoveelste fraude of dubieuze malversatie aan het licht komt .

Het land is overgeleverd aan een kliek profiteurs en notoire zakkenvullers
Alles word goed gepraat en verklaard in w(gr)ijze woorden door beroeps lullers

Commerciële belangen gaan boven onze gezondheid en het o zo heilige milieu
We hebben van de linksen een kapot en verrot land geërfd, dat is meer dan sneu.

Zij sjoemelden met wetten en regels, maar riepen om het hardst die man is gevaarlijk
Toen daar een man opstond, Pim Fortuyn genaamd, die riep stop dit wanbeleid dadelijk.

Derde Dinsdag in September, is daar weer dat protocol van leugens en bedrog
Kiezers en landgenoten worden weer bedonderd door een overheid traag en log

Alle gegevens worden van of onder de tafel geveegd, want wie regeert die leeft
Hare Majesteit zal de woorden plechtstatig en plichtmatig spreken, zonder emotie
Maar waar dit land behoefte aan heeft is een man of vrouw die voor haar niet beeft
De burger weer vertrouwen in zijn toekomst geeft en zorgt voor echte commotie

Linkse activisten, dierenbeschermers en krakers schijnen zowaar ineens nette lieden te zijn
Slechts vermeend rechts of LPF'er krijgt van de media en de overheid een vat vol venijn

Bij de kraakbeweging of dierenactivist, je kotste tegen het systeem, je schreef het in Bluf
Bij SP, Groen-Links en bij de PvdA mogen dus lieden met zo'n blad dus wel functioneren
Jarenlang kozen ze voor subsidies en steun, grijnsde of lachte zich gewoon helemaal suf
Dat waren slechts jeugdzonden en vergissingen, emoties en dus moeten wij dat sanctioneren

Ben je echter lid van de LPF, dan is iedere daad uit het verleden een reden van smaad
Pers en TV vallen over ieder vermeende aantijging massaal heen en dat maakt mij kwaad.

Waar is de wet gebleven, gelijk voor rijk en arm, oprecht eerlijk uitgevoerd en beheert
Door een betrouwbare rechterlijke macht en eerlijke overheid die eindelijk eens regeert

Hoe lang laten we ons nog knechten, onze normen en waarden verkrachten
Wie wil er nog vechten voor zijn morele vrijheid of blijven we allen maar wachten

Blijven we met zijn allen als blinden en dwazen wachten tot de storm over zal razen
Of verjagen we deze uitzuigers, profiteurs, non-valeurs als muggen en dazen

Jij en ik kunnen een beweging maken in het meer dan troebele en stinkende water
Een rimpel aan het begin, kan een zuiverende vloedgolf worden vroeger of later

Verhef je stem tegen deze liederlijke lieden en laat niet over je heen rollen
Word wakker mijn dierbaar Nederland, laat nu niet langer meer met je sollen

zaterdag 14 december 2002

Verbijsterend of eigenlijk ook weer niet

Verbijsterend of eigenlijk ook weer niet

De burgermeester van Assen, vind dat ouders waarvan hun dochter op beestachtige wijze stelselmatig is ontvoerd en verkracht, niet meer voor ratio bereikbaar zijn.
Kijk eerst scheep je mensen af, want aangifte doen terwijl je emotioneel bent, kan natuurlijk niet, zeker niet als het een groepje jongen Marokkanen betreft, want dan heb je ook meteen een multi cultureel probleem in je gemeente en dat moet je ten alle tijden voorkomen nietwaar.

Als rechtgeaarde politieman of vrouw versta je je vak en ga je geen emotionele reacties onderzoeken, kom nou alsjeblieft, wel even nuchter blijven, want dan kan je wel alles gaan onderzoeken.

Kijk ook Pa zijn aangifte over dochterlief was niet rationeel genoeg en als officiële instantie, kan je niet zo maar mensen gaan aanhouden nietwaar, pas als een landelijke krant er zich mee gaat bemoeien wordt iedereen actief en schijnt men actie te ondernemen, nou ja actie.

Kijk Pa en de familie is wel wat overstuur en zien de verkrachters door de straat rijden, terwijl de politie en de burgermeester slechts formele standpunten innemen, het is dan ook ongewenst dat de familie zich opwind over deze feiten, want men kan geen ijzer met handen breken nietwaar, het recht moet wel zijn beloop hebben, dus ouders niet zeuren als je dochter is verkracht, we gaan wel actie ondernemen, mits we wat mensen voor een dergelijke zaak vrij kunnen maken en dat de daders ook nog door je straat heen rijden is dan wel jammer, maar niet strafbaar toch…………..?????

Kijk als Pa eigen rechter zou spelen, dan zouden er ineens a la minuut voldoende agenten en rechercheurs vrij gemaakt kunnen worden, want dat kunnen we niet hebben in dit bananenland, nietwaar mevr. De burgermeester.

Toevallig blijkt de advocaat van de familie ineens geen zin meer an de zaak te hebben, want zijn kantoor doet ook zaken voor de gemeente en dat is dus een belangenverstrengeling, of zoiets, heeft de gemeente soms opdracht tot verkrachting gegeven zou je dan haast gaan denken in al je onschuld, maar de familie zit met de gebakken peren en als burger ga je je ondertussen wel schamen voor deze rechtstaat met bijsmaak.

Kijk ook een gemeente en overheid in Enschede wast zijn handen in onschuld, terwijl vele burgers hun leven verloren, een hele wijk werd opgeblazen, papieren en vergunningen onvoldoende waren en de controle door de overheid abominabel slecht was, is slechts de vuurwerk firma en haar directeuren aansprakelijk, verantwoordelijke wethouders zijn ineens niet rechtens aanspreekbaar, want in al haar goedheid heeft ons rechtssysteem besloten dat onze overheid niet aansprakelijk gesteld kan worden voor haar falend beleid.

Sterker dezelfde wethouder gedoogde een nieuw project van woningbouw in de buurt van een andere vuurwerk opslagplaats, die daardoor waarschijnlijk zijn bedrijf zal moeten sluiten, enkel en alleen vanwege de nonchalance en tekortkomingen van de overheid en het gemeente bestuur, maar verder gaat alles oké in Nederland.

Ook Volendam kent zo zijn tragedie, waarbij door een falende overheid een ondernemer zonder enige restricties de oorzaak van een voorspelbare ramp waren, waarbij nagenoeg het gehele overheidsapparaat met een boterberg op hun hoofd liepen, maar nu alle schuld en aanspraken bij de particuliere ondernemer liggen, terwijl een wanstaltige vertoning het gehele volk werd gepresenteerd, waarin in een mediage*le burgervader aan de telefoon kond doet dat Josje (van Kemenade) hem zojuist feliciteerde, om als burger gelijk onpasselijk te worden, dat een volkomen losgeslagen en van elke realiteitszin gespeende burgermeester zich op een dergelijke wijze meende zich te mogen en moeten presenteren.

Vanwege dit krankzinnige wanbeleid moeten honderden kinderen en hun families de rest van hun leven getekend voor het leven door het leven, maar de falende overheid is niet aanspreekbaar of aansprakelijk, slechts de burger is verantwoordelijk en onze rechtsstaat is opnieuw in al haar facetten in haar hemd gezet, tekortschietend en een groter bewijs van onvermogen kan het zichzelf niet geven.

Justitie en politie zijn zo een farce geworden van de rechtstaat zoals de burger die zou willen, menige crimineel kan zich beroepen op een vormfout, bestuurders kunnen hele wijken laten vernietigen, geen haan kraait ernaar, gemeentelijke instanties mogen gedogen en ogen sluiten met als gevolg honderden slachtoffers, maar niemand van deze gewetenloze dienaars van onze democratie is aansprakelijk of aanspreekbaar voor de gevolgen en tenslotte schijnen bepaalde groeperingen zich schaamteloos te mogen gedragen en misdragen, want de wetsdienaars hanteren onverbiddelijk de juiste vorm en het slachtoffer, ach die moet niet zeuren, men is zo toch al overbelast.

Kijk zo gaan we om met normen en waarden, zo verlangt een overheid van haar burgers respect en medewerking, terwijl diezelfde overheid alle regels en normen schijnbaar straffeloos mag schenden, waarbij men voorbijgaat aan het leed aangedaan aan slachtoffers en nabestaanden, beschermt men schijnbaar liever de schijn en de waan.

U mag mij zeggen dat ik chargeer en overdrijf, maar voorgaande is recent en werkelijk gebeurt, geen fictie en geen soap, maar bittere werkelijkheid, gepleegd door mensen die beter zouden moeten weten, die een voorbeeld functie hebben en van ons als burgers gehoorzaamheid en betrokkenheid vragen, terwijl ze zelf elke verantwoordelijkheid en zelfs menselijkheid uit het oog verliezen.

Ik kan maar één ding zeggen, het zal je eigen kind maar wezen, je eigen gezin dat de dupe is geworden van deze in mijn ogen misdadige praktijken die schijnbaar door onze wet beschermd en gedekt worden, waar is het recht als dergelijk onrecht is aangedaan.

donderdag 12 december 2002

Oude en nieuwe politiek

Oude en nieuwe politiek


Te pas en te onpas worden we de laatste tijd getrakteerd op het commentaar van onze kamervoorzitter de Hr. Weisglas, die ik voor kort nog een zéér aardige en eerlijke man vond.


Nou mag iedereen een mening hebben, maar bij de heer Weisglas heb ik ontdekt, moet je wel zijn mening aanhangen, een echte oude onvervalste regent dus.


Oftewel de linkse kant van de VVD dus, dat is ook zo leuk in de oude politiek, de linkse en de rechtse stromingen in de oude en gevestigde partijen, dat maakt het zo begrijpelijk allemaal.


Je weet dus nooit of je links of rechts stemt, het is maar welk deel na de verkiezingen boven komt drijven.


Weisglas wil het land in om de politiek bij de burger te brengen, Halleluja!!!!


Afgelopen weekend hoorde ik dat de Hr. Weisglas vond dat Nawijn weinig kennis van het parlementaire staatsrecht had, wat dat in hemelsnaam ook moge zijn, vanaf vandaag gaat hij het reglement aanpassen om afsplitsingen binnen fracties moeilijker te maken.


Hij noemt dat namelijk bedotterij, want je kan niet op de naam van Fortuyn binnen komen en parmantig voor jezelf beginnen (recentelijk Wijnschenk en de Jong), volgens de heer Weisglas dan ( hetgeen trouwens in het verleden vaker is gebeurd).

Hij maakt zich zorgen over ervaring in de 2e kamer, want volgens hem; ”Het ontbreekt het hen aan collectief geheugen”, als u het kunt begrijpen wat hij daarmee bedoelt.

Dan is daar nog het recentelijke gebeuren tussen de waardige afgevaardigde van de SP de hr. Marijnissen die de Hr. Weisglas als kamervoorzitter zeer parlementair toebeet ; “effe dimmen” toen deze hem het woord wilde ontnemen.


Weisglas eiste dat hij die woorden terug moest nemen, maar het antwoord van deze afgevaardigde was ; “Ik prakkiseer er niet over ”, dat is de oude politiek mijnheer Weisglas,

waar ik me dus als gewoon mens meer zorgen over maak, als over de nieuwe politiek, die u niet bevalt en wij weten wie u bedoelt, de LPF natuurlijk, dat kan niet missen.


De partij van ik zeg wat ik denk en de hr. Nawijn heeft van mij volkomen gelijk, het is niet alleen een ritueel, maar afgelopen dinsdag is gebleken in een 7 uur durende spoed debat, welke kant noch wal raakte, dat het de zoveelste uitvoering was van het staatscircus wat de tweede kamer heet te zijn.


Het oeverloze geouwehoer van dat huis is toch niet om aan te horen, het is net een kakelend kippenhok, maar eieren leggen ho maar, hooguit zo af en toe een windei.


Nawijn is één van de weinige ministers die wat doet, maar daar wordt niet naar gekeken, het is van de LPF en dus deugt het niet.

Noch op Justitie, noch in de gezondheidszorg noch op al die andere ministeries is wat veranderd, het is gebleven bij windeieren leggen.

Alle schandalen van de afgelopen jaren Sebrenica, Enschede, Volendam, Bijlmerramp en nu de Bouwfraude en ook het onderzoek naar de moord op PIM en wellicht vergeet ik er zomaar een paar, dat is dus allemaal oude politiek, die van mij gisteren mag verdwijnen.

Ik ga hier niet over in discussie, het is maar een mening van iemand die zich beroept op haar vrijheid van meningsuiting en zich mateloos ergert aan deze lege doppen.


B Stoker

Wat ik nog even kwijt wilde, de hr. Nawijn kreeg van de kamer al het venijn, zelfs van de voorzitter de Hr, Weisglass die de motie van Marijnissen steunde, ja diezelfde die hem recentelijk nog toebeet, “effe dimme”, maar ja dat mag schijnbaar binnen het parlementaire ritueel weer wel, hoezo met dubbele maten meten.

dinsdag 10 december 2002

Nawijn een man naar mijn hart

Nawijn een man naar mijn hart


We kennen allemaal het verhaal van Pim Fortuyn, welke bij LN weg moest vanwege zijn standpunten en art. 1 van de grondwet, heel Nederland viel genadeloos over hem heen, hij was een charlatan, wist niet waarover hij sprak en dat was één van de redenen waarom LN met Pim destijds brak.

Pim ging onverminderd en onvervaard door en men zag met lede ogen alle zwevende stemmen naar hem toevliegen, als ware hij een magneet, wat hij zei of dacht er niet meer toe deed. De partij door hem in arren moede en nood opgericht schoot dwars door dit land als een weerlicht en als een komeet omhoog, aan het einde wachtte een ongekende triomfboog.

Een kogelregen stopte dit succesverhaal, wat niet lukte verbaal, lukte wel met kokend metaal.

Ondanks alle commotie, verdriet, wanhoop en ellende kreeg zijn ideaal toch nog een vervolg, de kiezers maakten zijn partij tot bijna de grootste van het land, maar zonder duidelijke leider, zonder heldere richtlijnen, was dit politieke experiment en evenement gedoemd te verzanden in roddel en achterklap, want geen van hen had voldoende in huis om hem te vervangen.

Heel Nederland volgde de verrichtingen van zijn partij in de Kamer met argusogen, iedere stap en ieder woord werd op een goudschaaltje gewogen, terwijl de pers zich permitteerde om over nagenoeg alles te hebben gelogen, werden zij in en om de kamer nauwelijks gedoogt of geloofd, dus Zalm kijk met en schuin oog naar de peilingen om op tijd de stekker eruit te trekken, hetgeen hem met hulp van het CDA vakkundig lukt.

In de kamer was echter één rots in de branding, één man die zei wat hij dacht en deed wat hij zei, Nawijn, niet geliefd bij de tegenstanders, want Hilbrand kende zijn merites en ook het Haagse gekonkel en deed correct en met verve zijn werk, hetgeen duidelijke meetbare vruchten afwierp, zeer tegen de zin van de politieke mores van leugens en bedrog.

Maar Hilbrand had een achilleshiel, hij had en heeft namelijk een menselijke ziel, hij gaf een blad, de Nieuwe Revu, een interview en binnen het kader van een journalistiek en menselijk verhaal, zei hij verbaal, dat hij geen bezwaar had tegen de doodstraf, althans zo werd dat uitgelegd. De man had het geheel anders en in een andere context gezegd, maar men had onder hem en zijn populariteit een duidelijke bom gelegd.

Geheel politiek Den Haag, zijn eigen partij niet uitgezonderd, viel in een extra vergadering over hem heen, net als PIM destijds had hij tegen de politieke correctheid gezondigd, want je mag als mens wel, maar als minister niet over de doodstraf praten, althans zo liep politiek den Haag te blaten.

PIM werd door LN verstoten, Nawijn werd door zijn eigen partij in de hemd gezet en politiek correct gedumpt, oftewel geslachtofferd vanwege de standpunten over de doodstraf en dat door een partij, waarbinnen nagenoeg 70% voor de doodstraf bleek te zijn en binnen het land een krappe minderheid van 42%, bleek hij niet te mogen discussiëren over het al dan niet toepassen van de doodstraf.

Ik ben mordicus tegen de doodstraf, maar ik ben ook tegen het slachtofferen op oneigenlijke gronden van politici die voor hun mening durven uitkomen en die om puur politieke redenen de monde worden gesnoerd, bij PIM deden de leefbaren het nog publiekelijk, bij Nawijn gebeurde het achterbaks.

Wie me niet gelooft en denkt die vent is gek, denk dan eens aan Nawijns woorden en het navolgende, Nawijn heeft steeds gezegd dat hij als mens heeft gesproken, hetgeen niet heeft gemogen, Nawijn heeft ook gezegd dat hij mede als lijsttrekker heeft gesproken, omdat hij als geen ander wist wat er binnen en buiten de partij leeft, maar niemand wilde luisteren en slechts Nawijn als een dolle stier kluisteren, dat heeft de man gebroken.

Als Nawijn niet de politieke rol ambieert, had hij gewoon nee kunnen zeggen, maar vanwege druk van buitenaf en de lafheid van zijn eigen partij, was de man bijna niet meer van de partij, maar heeft het nu aan u de kiezer overgelaten.

Nawijn heeft gezegd:”Ik laat het aan de kiezer over, die beslist de 22e januari uiteindelijk en als de kiezer mij kiest, dan ga ik in de 2e kamer zitten”.

Slachtofferen wij opnieuw een beoogd politiek leider, of kiezen we massaal en onder luidprotest op de 22e januari 2003 voor een man met visie, een man met durf en een man met inhoud, kiezen wij voor matheid en saaiheid of kiezen wij voor iemand die een uitgesproken mening heeft.

Wij als kiezer kunnen hem zoveel voorkeursstemmen geven dat hij vanzelf weer in beeld komt en geven daarmee een signaal aan al die politiek correcte labekakkers en zelfingenomen technocraten, die meer oog hebben voor het decorum en de rites en de franje, dan voor de werkelijke inhoud en wat er echt onder het volk leeft.

Laten wij die partijpolitieke schuivers en duwers en trekkers eens een lesje leren in echte democratie en doe nu eens niet een spelletje wie van de drie, of via voorgekookte processen en bijeenkomsten, maar kies keihard voor een man met een hart, kies voor Hilbrand Nawijn.


Aanvulling

Opnieuw schijnen de Haagse charlatans meer heil te zien in hun rituelen en vormen en mores, dan in de inhoud en het menselijke, daarmee zichzelf tot onmenselijke en dus ongewenste systemen verklarend. Zij willen, nee eisen, dat Nawijn zich in het stof wentelt en voor hen kruipt, want hij heeft opnieuw de (gore) moed gehad, om hun rituelen en vormen aan de kaak te stellen en dat willen zij het land wel even vertellen.

Ook de pers doet weer trouw mee aan het poppetje beschadigen en met wat plak en knipwerk en suggestieve teksten, proberen ze opnieuw een integer mens te kwetsen, ik kan hen verzekeren, mocht ik daar hebben gezeten, dan had ik me minder beheerst en correct gedragen bij hun meer dan suggestieve vragen als deze top minister heeft gedaan.

Schijnbaar schept het Haagse establishment meer prijs op de stammenrituelen, dan om het landsbelang, vandaar dat ze jaren nodig hebben om een beleid uit te stippelen en constant achter de feiten aanlopen, kijk dat noem ik nu pas echt bezopen.

Trouwens het schijnt wel politiek correct te zijn om je minderjarige dochter te laten verkiezen, zodat je beter over de sores en mores van een minister kan gaan kniezen, is dan wel een uitstekende bliksemafleider, zeer goed bedacht van die politiek leider dat voorkomt zijn eigen politieke lijden.

Nee leuker kunnen we de politiek niet maken, wel vaker en beter integere mensen afkraken, hetgeen de burger van de politiek steeds maar meer laat braken.

Immigratie en intergratie 3

Immigratie en intergratie 3

Brief aan Ronald

Ook onze Indische Nederlanders hebben hun integratie problematiek gehad, ook waren zij Nederlanders van geboorte, niettemin was er een cultureel verschil tussen de archipel en het letterlijk en figuurlijk koude Nederlander, zoals ik al melde waren de overeenkomsten groter dan de verschillen vanwege de gelijk opgaande scholing en geschiedenis.

Het generaliseren van Aziaten zou ik minder algemeen doen als jij, een Japanner ziet zichzelf als een beter ontwikkelde natie dan als een Koreaan en de Chinezen hebben ons altijd meer gezien als korte termijn denkers en handelend voor het moment, terwijl zij plannen maken voor de derde en vierde generatie na nu.

Zij zien en zagen ons als barbaren en wij zagen hen als spleetogen en rijstpikkers, ach generaliseren is aan beide zijde geen onbekend gegeven, maar we hebben eeuwen lang wederzijdse handelsbetrekkingen gehad en een intensief handelsverkeer tussen de beide culturen, waarbij het vaak heette Oost ontmoet West en erkenden we elkanders verschillen en noden, zonder dat we achting voor elkander hadden.

Het discrimineren van Aziatische volkeren ten opzichte van andere volkeren is niets nieuws, veelal zien zij zich superieur, maar hebben ook weer minachting ten opzichte van elkaar, een Pakistani ziet zich superieur ten opzichte van een Afghaan, een Indiër ziet zich beter ontwikkeld als een Bengaal, een Chinees ach dat is een continent en een cultureel gebied op zich, de Japanner voelt zich superieur aan de rest van de Oost dus onderling is discriminatie niets nieuws , ook op onze voormalige gordel van Smaragd kent men de onderlinge verschillen maar al te goed, een Javaan of een Balinees, een inwoner van Celebes of iemand van Timor, onderling was er superioriteits en etnische verschillen en gevoelens.

Het Afrikaanse continent en dus de Negers hebben een eeuwenlange repressie van hun eigen identiteiten gehad, de Zoeloe natie is nagenoeg uitgemoord en gereduceerd, vele koninkrijken zijn uitgemoord en vernietigd, opdat wij van goedkope arbeidskrachten in de vorm van de slavenhandel gebruik konden maken en dit continent massaal leeg konden plunderen met onze koloniale bezetting en latere criminele ondersteuning van allerlei warlords en andere door ons geïnstalleerde overheden en semi overheden.

Tot op de dag van vandaag hebben wij wetten die het de afrikanen en dus de negers onmogelijk maken hun produkten op onze markten af te zetten, terwijl wij wel hun edele grondstoffen massaal tegen dwangcontracten exploiteren, olie, koper, diamanten, etc. en gebruik maken van de corrupte en door en door verrotte door ons ingestelde machtsstructuren.

Het behoort bekend te zijn dat de heer Livingstone hele verslagen naar het Londense Geografische Genootschap stuurde met daarin beschrijvingen van zeer ontwikkelde en goed georganiseerde koninkrijken, die allen later door het verdeel en heers principe en bloedige bezetting oorlogen zijn geliquideerd of naar de slavenmarkten zijn afgevoerd, als ze al dan niet leden aan ziektes die wij importeerden.

Kijk naar de geschiedenis en leer waarom volkeren zijn zoals ze zijn, of geworden of verworden zijn, sommige objectieven zien bijvoorbeeld in onze Russische buren een volk van echte slaven, eeuwenlang geknecht, éérst door de Tsaren en later door de bolsjewieken, Stalinisten en communisten en dus ongeschikt als betrouwbare partners.

Discriminatie is een vreemd woord en een vreemde manier van met elkaar omgaan, want je discrimineert alleen al door een geheel volk bepaalde nadelige eigenschappen toe te dichten, terwijl volkeren bestaan uit individuen die soms door het lot veroordeelt zijn tot een in onze ogen onaanvaardbaar en ondermaats leven.

Vergeet niet dat wij nog niet zo lang gelden in deze gebieden, de lage nederlanden, nog een volk van lijfeigenen en horigen waren, waarin slechts een kleine kliek edelen en papen beslisten over dood en leven, over eten of doodgaan van de honger, terwijl de Zwitsers allang Kantons kenden met zelfstandige besturen.

Het ontwikkelen van stedelijke gebieden met zogenaamde vrije poorters en daarbinnen de ambachtslieden verenigd in gilden, die uiteindelijk met hun eigen schutterijen hun onafhankelijkheid bevochten tegenover de landadel, ach ook dat is nog maar vrij recent.

Niemand zal nu nog een Hollandse boer of arbeider een horige durven noemen of hem willen en kunnen vergelijken met een slaaf, dus de slaven van toen zijn de heersers van nu, het kan verkeren zei ooit een bekende man.

Lethargie en luiheid zijn twee verschillende dingen, maar vooroordelen maken vaak dat wij het verschil niet meer zien.

De grote boosdoener van onze huidige problematiek is het verschil in cultuur, wereldbeschouwing en religie, waarbij we niet elkander aanvullen of versterken maar meer elkanders tegenpolen zijn en dus vijandig op elkander reageren en zo een klimaat hebben geschapen waarbinnen een andere cultuur door een te grote numerieke aanwezigheid de eigen cultuur in gevaar brengt en deze zelfs op bepaalde gebieden verdrukt of zelfs aanvalt.

Een Egyptenaar is geen Marokkaan, een Tunesiër is geen Palestijn en een Turk is geen Griek, terwijl zij voor ons allemaal als Arabieren en Moslims worden beschouwd, zijn er Islamieten die niets van Mohammed willen weten en hem als een valse profeet beschouwen, dus we moeten wel leren onderscheid te maken tussen de verschillende groeperingen en stromingen, om zo de problemen op een juiste wijze te kunnen beoordelen en in te schatten, anders maken we de klassieke fout om door een generalisering huidige vijanden tot bondgenoten te maken, hetgeen helaas Amerika nogal eens doet.

Immigratie en intergratie is niet afhankelijk van wie of wat je bent, maar meer of je al dan niet gedwongen wordt om in een nieuwe leefomgeving je aan te passen aan een meerderheid ja of nee, zijn er voldoende van je eigen soort, dan zal het integreren ook moeizaam en soms geheel niet plaats vinden, met alle reeds vermelde problematiek van dien.

maandag 9 december 2002

Emancipatie en missverkiezingen

Emancipatie en missverkiezingen


Ik heb me zitten ergeren aan het gehele circus omtrent de misverkiezing in Nigeria en later in Londen, dames met een hongeroedeem, knokige onnatuurlijke botten en schouderbladen, gekleed in modieus wapperende textiele bedekkingen, streden om een dubieuze titel van het spiegeltje, spiegeltje aan de wand complex. Miss Turkije is het geworden, afkomstig uit Almelo Nederland, dus daar is dus duidelijk iets of juist niets mis(s) mee.

Hoe komt het toch, dat redelijk intelligente vrouwen, althans gezien hun opleidingsniveau en cv’s zou je mogen aannemen dat zij min of meer intelligent zijn, zich gelijk vee laten keuren en uiteindelijk zonder oormerk, maar wel met een kroontje huilend en emotioneel zich aan de pers en het volk tonen en ook nog trots zijn.

Trots op het feit dat zij hun lichaam exploiteren en daarmee zichzelf en hun geslacht niet bepaald een dienst bewijzen, want ik kan geen eer vinden in het hebben van een mooi gevormd lichaam, hooguit dat als het toevallig je smaak is, het aangenaam is om naar mooie dingen te kijken, maar ik kan er met de beste wil van de wereld er geen verdienste in zien.

Kijk dat een Turks meisje van Nederlandse afkomst, vanwege haar ouderlijke genen uitkomt voor Turkije kan mij een glimlach bezorgen, dat zij wint voor dat land bezorgt mij een kleine schaterlach en dat straks de hele wereld overspoeld wordt met een Turkse miss, is dus niets mis mee, zeker niet terwijl ze ook nog eigenlijk een beetje van “ons” is, maar wat is haar verdienste, behalve Nederlands en Turks te zijn.

Heeft zij bijgedragen aan de emancipatie van de allochtone vrouw, is zij vanaf nu een lichtend voorbeeld voor de verlichte Islamitische vrouw die haar vrouw zijn mag exploiteren en zich ongewild of gewild door miljoenen mannen mag laten begeren, waaronder waarschijnlijk ook Islamitische mannen en is zij dan een voorvechtster geworden van de emancipatie binnen de Islam.

Of blijven de Islamitische vrouwen verstopt achter hun sluiers of burkas deemoedig de hen toebedeelde rol van de gehoorzame vrouw spelen en verlustigen slechts hun mannen zich aan deze afvallige gelovige en kan haar wellicht straffen boven het hoofd hangen die voor ons onvoorstelbaar zijn vanuit de heilige wetten vanuit de Islam.

Trouwens zijn wij die besmuikt lachen eigenlijk zelf wel geëmancipeerd, zien wij de vrouw daadwerkelijk als onze gelijke, zijn wij bereid en in staat om de taken van de vrouw, de moeder en voedster over te nemen, nee dus, terwijl de vrouw wel is staat is gebleken nagenoeg alle taken van de man over te nemen, zijn wij mannen vaak emotioneel niet in staat om de taken van de vrouw over te nemen.

Kijk ik maak vaak een ietwat flauw grapje, geen man kan kinderen baren, dus de evolutie of de Heer of een hogere macht heeft al bepaald wie de moeder en wie de vader is, theoretisch en technisch is dit echter achterhaald.

De man hoeft in onze maatschappij niet meer met brute kracht het gezin te onderhouden en is de vrouw niet meer hele dagen met de maaltijden en het onderhoud bezig, dus is men geëmancipeerd, omdat de kosten van het gezinsleven en al datgene wat wij menen dat daartoe behoort, dermate onbetaalbaar geworden, dat één persoon dit nog nauwelijks kan opbrengen.

De vrouw is gaan werken, c.q. inkomen genereren omdat de maatschappij haar daartoe als het ware verplicht, gezien de kosten van een modern modaal gezin. De man is feitelijk niet meer in staat om als enkeling nog voldoende inkomen te genereren, dat men kan wonen, eten, kleden en op vakantie kan gaan, conform de algemeen geldende regels.

Dit noemt men wellicht open deuren intrappen, maar het is wel de valkuil waarin wij als westerse maatschappij zelf zijn ingevallen, want om een bepaalde aangemeten leefstijl te behalen is de vrouw dus verplicht te gaan werken en omdat zij gaat werken, ontbreekt er een schakel in de zorg naar de kinderen en moeten deze naar dure crèches, waardoor de moeders weer langer moeten werken en vaders overwerken, met als gevolg dat kinderen geen duidelijk rol voorbeeld meer krijgen, slechts nog worden opgevoed binnen raamwerken van leerkrachten, opvang ouders en met een beetje geluk parttime ouders.

Steeds meer jeugd ontspoort, steeds meer volwassen raken gestresst en agressief, steeds meer mensen hebben last van een zogenaamd burn-out effect, of RSI aandoeningen en geestelijke klachten, maar we hebben meer welvaart dan ooit, maar ons welzijn en welbehagen is verder te zoeken dan ooit.

Miss Turkije heeft ons een dienst bewezen, want zij maakt duidelijk in welke waanwereld wij allen zijn gaan leven, we laten ons belazeren door goedkope pulp programma’s op de TV als amusement, we kiezen voor het nieuwst model auto, de nieuwe Fenix locatie, de nieuwe baan, de nieuwe …….., we kiezen dus steeds opnieuw voor leegte en gebakken lucht.

Zullen u en ik wat afspreken, ga eens bij uzelf te rade, of u nog langer mee wilt doen met dit gekkenhuis, met die politici die steeds nieuwe beloftes doen, maar ze nooit nakomen, nieuwe politiek die kreten slaken, maar slechts oude politiek in nieuwe jasjes is.

Of gaan we voor een betere, inhoudelijker, zorgzamer en vooral behaaglijker en menselijker maatschappij, waarin Uzelf weer belangrijk bent, waarin uw kinderen meer betekenen dan de kosten van een crèche en uw baan meer is dan een emolument, uw partner echt emancipeert en samen met u de lasten en de lusten wil dragen.

Dat kan, daarvoor heeft u geen politieke partij voor nodig, dat kan u en uw partner samen doen, domweg door te kiezen, te kiezen voor de echte waarden en normen, te kiezen voor echte wederzijdse zorg, te kiezen voor een harmonie model en te kiezen voor de echt belangrijke dingen in het leven.

Kies dus op de enige echte partij van belang, kies voor uzelf, kies voor uw gezin, kies voor uw toekomst, kies voor vrijheid van geest door ongebondenheid, zonder dogma’s van links of rechts, kies voor een duidelijke en heldere weg naar blijheid en warmte, kies voor uzelf en uw naasten en dierbaren.

Vervloek de politici, de broodredenaars, de farizeeërs en de huichelaars, die met valse beloftes uw stem willen kopen, enkel en alleen om u nog meer in te kapselen in hun web van leugens en bedrog, die niet terug schrikken voor moord van onze politieke vrijheid, zogenaamd uit het partij- of landsbelang, want het gaat hen slechts enkel om het eigenbelang.

Mijn advies aan u, stem volgens uw hart, stem met verstand, laat één keer zien dat wij hen doorhebben, laat als natie de machthebbers en hen die naar macht hongeren één keer echt beven, kies voor uw eigen leven,

Immigratie en Intergratie 2

Immigratie en Intergratie 2

Het immigreren in een land, in een maatschappij, in een groep, is eigenlijk niet meer en niet minder als het metterwoon vestigen in een vreemd land, een immigrant is dus een landverhuizer. Het woord is eigenlijk al een omschrijving op zich, je gaat dus wonen, je vestigen in een vreemd land, je verhuist van land naar land.

Het is een beweging die wij al eeuwen lang kennen, mensen verplaatsen zich om allerhande redenen, vanwege honger, droogte, warmte, koude, vocht, wateroverlast, maatschappelijke keuzes, zoals carrière, je man of vrouw komt ergens anders vandaan, je horizon verleggen of vanwege oorlog en onderdrukking of vanwege betere kansen op rijkdom, vanwege overbevolking of juist vanwege betere kansen op de huwelijksmarkt.

Door de eeuwen heen hebben mensen zich verplaatst naar andere streken, landen of zelfs continenten. Waren de eerste verplaatsingen slechts beperkt tot de afstand die men kon lopen of reizen middels een paard en wagen, of kort langs de kusten met kleine boten, in de loop van de tijd werden de afstanden groter en ook de groepen die zich verplaatsen werden groter.

In sommige tijden was er sprake van complete volksverhuizingen of zelfs van een overheersing door een teveel aan immigranten, waardoor de eigen identiteit van het aanwezige volk of groep geheel verloren ging. De nieuwe bewoners namen dan zoveel van hun eigen cultuur en religie mee, dat van de oude aanwezige groep(en) niets of nauwelijks meer wat overbleef.

Eeuwen geleden trokken hordes over de vlakten van Europa, afkomstig uit Azië en de grensstreken van het huidige Russische rijk, voor hen uit vluchten andere groeperingen en zelfs hele volken uit angst voor hun wrede overheersing, in hun vlucht joegen deze volkeren weer andere groeperingen voor zich uit en zo veranderde de etnische kaart van Europa en verdwenen er oude rassen en groepen, of werden deze vermengt met de massaal toegestroomde of overstroomde nieuwe groepen, waardoor er een geheel nieuwe etnische kaart ontstond en eeuwenoude groeperingen en rassen zelfs geheel verdwenen.

Ook in Amerika gebeurde er in feite exact hetzelfde, vanuit europa kwamen er blanke Europeanen die zich vestigden aan de kuststreken van dit continent, mensen vormden daar in relatief kleine groepen handelsposten en men verbleef onder elkaar, men handelde slechts met de inwoners, de indianen en trachtte door handel en met geweld steeds meer gebied te veroveren, want door de constant aanzwellende stroom van nieuwe immigranten hadden de Europeanen steeds meer land nodig. Langzaam maar zeker werden de indianen vanuit de kuststreken verdrongen naar de binnenlanden en door de nieuwkomers werden er relatief onbekende ziekten gebracht en stierven er duizenden van de originele inwoners.

We kennen allemaal het einde van het verhaal, door de enorme toevloed van steeds meer Europeanen werden de indiaanse naties gedecimeerd of totaal uitgeroeid en bleef er van hun cultuur en hun manier van leven niets meer over, domweg omdat men vanuit Europa deze originele inwoners als onderontwikkeld, als inferieure mensen en religieus als ketters werden gezien en zij in hun eigen land dus geen rechten hadden, die wij ons daar zelf toeeigenden.

Momenteel ontstaat er binnen Europa opnieuw een soort van volksverhuizing, mensen uit het Arabisch continent vestigen zich massaal in onze steden en verdrukken de autochtone inwoners en nemen hele woonwijken in hun bezit, door hun afwijkende manier van leven en hun afwijkende geloof, accepteren zij onze manier van leven en denken niet, terwijl onze eigen culturele waarden niet meer uitgeoefend kunnen worden op scholen en in straten, vanwege de enorme druk die is ontstaan door de nieuwe bewoners van de door ons zelf binnen gehaalde groeperingen.

In feite herhaalt de geschiedenis zich, zoals die zich al eeuwenlang herhaalt, daar waar een nieuwe groepering zich niet aanpast, dus integreert zal zij zich niet vermengen.
Intergratie : het maken, groeien of opnemen in een groter geheel inz. in een geheel dat daarmee sociaal, economisch of politiek krachtiger wordt.

Hiermee komen we dan aan de kern van het probleem, zolang mensen zich verplaatsen en zich vestigen tussen andere mensen die daar alreeds langer zitten en opgenomen zijn en worden in het sociaal, economische en politieke milieu zal geen mens zich druk maken over de nieuwkomer(s) integendeel zij kunnen zelfs een verrijking worden of zijn van een bestaand cultureel en sociaal gevormde maatschappij.

Gaat de vestiging, de immigratie echter gepaard zonder intergratie, dan ontstaan er vroeg of laat problemen met de autochtonen bevolking, want die moeten wijken voor de nieuwkomers en zien hun eigen sociale en culturele uitingen vervangen worden voor de voor hen vreemde en nieuwe cultuur en anders sociale omgangsvormen, zolang deze groepen nog minimaal de zelfde etnische en sociologische achtergronden hebben is het probleem slechts van tijdelijke aard, want al verschilt men dan cultureel er zijn dan wel degelijk raakvlakken en vooral als men dezelfde religieuze achtergronden heeft, kan men ondanks een zekere overheersing toch uiteindelijk van een wederzijdse intergratie spreken, omdat de achtergronden mengbaar zijn.

Ontstaat er echter ook religieuze grote verschillen tussen de autochtone en allochtone groeperingen en is er geen sprake van daadwerkelijke intergratie dan zal de historie opnieuw zich herhalen en zullen er conflict situaties ontstaan en zal er sprake zijn grote maatschappelijke onrust.
Kan het zelfs escaleren tot een bloedig treffen tussen de nieuwkomers en de autochtone bevolking, want er ontstaat als het ware een staat in de alreeds aanwezige staat, men accepteert niet de wetten en regels, de culturele en religieuze uitingen en waarden en normen van de autochtone bevolking, want men wil zich houden aan de eigen identiteit en eigen beleving en daardoor ontstaat er een tweedeling tussen beide bevolkingsgroepen.

Kijk naar wat er ooit in Amerika gebeurde, daar ligt een historisch voorbeeld hoe het niet integreren, uiteindelijk de massale vernietiging van de autochtone bewoners veroorzaakten, waarna het land een smeltkroes werd van Europeanen uit alle windstreken van Europa, maar nimmer een smeltkroes werd voor de autochtone bevolking. Ook nu nog hebben de oude Europeanen moeite met de nieuwkomers van andere etnische afkomst in de enorme smeltkroes Amerika. (Ook Australië en New Zeeland kunnen als voorbeeld dienen)

Maar wij binnen ons eigen land hebben nu de problematiek van een enorme aanwas van sociaal en cultureel geheel anders denkende en redenerende nieuwe bevolkingsgroepen van het Arabisch schiereiland en Noord Afrika die met een afwijkende godsdienst en in zeer grote groepen in bepaalde delen van de steden nu al de dienst uitmaken, domweg omdat we onze geschiedenis lessen niet ter harte hebben genomen en onze sociale opname vermogens ruimschoots hebben overschat.

Hierdoor hebben wij nu te maken met grote maatschappelijke problemen tussen jongeren die opgegroeid zijn binnen onze maatschappelijke en sociale kaders, maar opgevoed en geïndoctrineerd zijn binnen de religieuze en sociale structuren van hun etnische afkomst, die totaal verschillend zijn van onze eigen culturele en religieuze beleving.

Door hun aanwezigheid en de niet aflatende dreiging van de botsing tussen twee culturen ontstaat er een gespannen sfeer, die mede bepalend is voor de onlust en onrust gevoelens tussen beide partijen. De nieuwkomers voelen zich als vreemden in onze maatschappij, terwijl ze hier wel geboren zijn en hun nieuwe roots hier liggen, de oude bewoners voelen zich bedreigd in hun eigen culturele beleving omdat hun wijze van leven door de nieuwkomers belachelijk wordt gemaakt en niet als zodanig wordt erkent en men zich een vreemde in eigen land gaat voelen, ziedaar de ontwikkeling van een kruitvat, met een lont die enkel wacht om aangestoken te worden.

Onze overheid heeft gefaald om de nieuwkomers te laten intergeren en heeft hen tegen de regels van voorkoming van maatschappelijke onrust, zich massaal laten vestigen binnen zogenaamde etnische enclaves, waarbinnen niet de cultuur van het land heerst maar de cultuur van de nieuwkomer. Men was steeds bereid de nieuwkomers in hun eisen tegemoet te komen om de ontstane gespannen situatie te deëscaleren, want men verwachte steeds dat de nieuwkomer uiteindelijk wel zich aan de omliggende structuur zou aanpassen, hetgeen door het steeds tegemoet komen juist het tegenovergestelde effect had.

We hebben een probleem gecreëerd, nou ja, onze overheid dan, welke alleen nog kan veranderen door rigoureuze maatregelen, niet meer tegemoet komen aan de afwijkende eisen van levens invulling door de nieuwkomers, verspreiden van de enclaves over een groter gebied en hen massaal uit elkaar halen en allen verplicht deel laten nemen aan inburgering cursussen en voorlopig absoluut geen nieuwkomers meer toelaten die de reeds aanwezig groeperingen enkel en alleen versterken in hun huidige sociale en culturele patronen.

Doen we dit niet en laten we deze situatie bestaan zoals hij is en trachten we met wat cosmetische lapmiddelen de autochtone bevolking gerust te stellen, dan voorspel ik grote maatschappelijke onrust en gevaar voor de eigen cultuur en religieuze invulling van het door ons als vanouds bekende lichtelijk calvinistische Nederland.

Dan is daar de boeman van de etnische strijd tussen twee religies en twee soorten culturen die onvermijdelijk vroeg of laat zal losbranden, zoals hij ook in voormalig Joegoslavië is losgebrand, maar ook in Libanon en zoals hij al jaren woed in Israël en we ons kunnen opmaken voor een strijd om de eigen identiteit.

We hebben nog hoop, dat men vanwege de economische recessie zich beraad om terug te gaan naar het land van herkomst en als zodanig de druk van de ketel haalt en wij de mogelijkheid krijgen om de eerder gemaakte fouten te herstellen en mensen met twee paspoorten alvast onmogelijk te maken, je kiest of voor Nederland of voor je oude vaderland, maar van twee walletjes eten is altijd al ongezond en ongewenst geweest.

Ik hoop dat ik te zwartgallig ben en dat het allemaal nog losloopt, maar gezien de ontwikkelingen die ik dagelijks in mijn kranten lees en die iedereen op de TV kan aanschouwen wil ik persoonlijk niet teveel op de politieke oplossingen vertrouwen.

zondag 8 december 2002

Immigratie en Intergratie 1

Immigratie en Intergratie 1

Ik heb eens zo mijn gedachten laten gaan over bepaalde problemen, waarvan hier een uitvloeisel op het terrein van immigratie en intergratie, beperkt maar in mijn optiek wel relevant en de lading dekkend.

Ik zal wel door bepaalde lieden als soft links worden aangemerkt, terwijl anderen wel weer ultrarechtse sympathieën zullen ontwaren, ach ik kan er niet mee zitten, ik heb slecht geprobeerd wat historische duidelijkheid te verschaffen, om zo een probleem van ons allen wat helderder en duidelijker te maken.

Op gevaar af dat je altijd te kort schiet met de dingen tot de essentie te beperken, maar anderzijds om het leesbaar te houden toch ook weer woorden nodig hebt en geen langdradige historische verhandelingen moet gaan geven, heb ik mij hiertoe beperkt.

Immigratie en Intergratie

Je hoort het bijna dagelijks, krantenartikelen en tv programma's zijn er vol van, mensen praten erover en hebben er zo hun gedachten over, maar wat is dat nu eigenlijk al dat wollige gepraat over de allochtonen, autochtonen, migranten, emigranten, vluchtelingen en intergratie.

Wij, allen die hier geboren zijn en wiens ouders en grootouders hier ook geboren zijn en het Nederlanderschap bezitten zijn in feite allochtonen, onze wortels liggen hier en we hebben gemeenschappelijke overeenkomsten, maar ook verschillen.

Onze Indische Nederlanders, of Surinaamse, Antilliaanse Nederlanders zijn net zo verschillend als Limburgers en Friezen of Hollanders en Groningers, bovendien hebben de eersten ook nog een andere kleur, maar we hebben een gemeenschappelijke jeugd gehad, we leerden dezelfde geschiedenis, we zongen dezelfde liedjes en leerden dezelfde taal en hadden in het koningshuis veelal als gemeenschappelijk bindmiddel of juist weer als splijtzwam, ligt eraan wie je sprak en hoe je geaardheid is.

We onderschrijven als het ware een gemeenschappelijk normen en waarden, terwijl er een ruim verschil aan godsdienst of juist het gebrek aan godsdienst ons ook weer dezelfde onderwerpen van discussie opleveren. We hebben dezelfde feestdagen en rouwdagen en kennen de bijbehorende gevoelens.

Verder hebben wij in ons land vele malen ruimhartig vluchtelingen opgenomen, die we met meer of minder open armen ontvingen, de bekendste "oude" vluchtelingen waren de Hongaren die na hun moedige en bloedig neergeslagen opstand hun land moesten ontvluchten en door Nederland meer of minder warm en begrip werden opgenomen, de laatste grote stroom waren de Vietnamese , die in krakkemikkige open bootjes op volle zee werden opgemikt, terwijl ze gevlucht waren voor de Vietcong, terwijl de Amerikanen het land uitgevlucht waren en de Vietnamezen in het Zuiden aan hun lot overlieten.

Deze werden al minder ruimhartig opgenomen, maar vanwege hun inzet, harde werken zijn zij zonder meer geïntegreerd en we kennen allen de loempiaverkopers op diverse lokale markten, maar ook binnen in ziekenhuizen, tandartsen etc, hebben zij min of meer geruisloos hun weg binnen ons bestel gevonden. Zij hebben net als de oudere Chinese bevolkingsgroep binnen Nederland weliswaar een geheel eigen cultuur en religie, maar vallen niemand ermee lastig, gaan hun eigen weg en proberen zo min mogelijk op te vallen, waardoor wij ons niet of nauwelijks aan ze hebben geërgerd.

De contractwerkers bestaande uit Marokkanen, Turken en vluchtelingen als Somaliërs, maar ook de vluchtelingen uit de voormalige Balkan nemen we minder gemakkelijk op, terwijl de Italianen en Spanjaarden ooit ook contract of gastarbeiders waren en deze groeperingen niet of nauwelijks voor problemen heeft gezorgd. Waarom hebben wij met deze relatief gesproken nieuwkomers zoveel problemen, waarom is er met hun jeugd die hier is geboren zoveel problemen met onze cultuur en onze manier van leven en wij met die van hen.

Simpel en éénvoudig het waren en zijn er teveel in één keer gekomen en ze hebben een compleet afwijkende cultuur en religie, andere feestdagen, andere normen en waarden en we hebben niet of nauwelijks ons iets gelegen laten liggen aan hun sociale vaardigheden of status, want voorheen loste die problemen zich toch ook zonder meer op.

Jazeker, dat waren dan of mensen met dezelfde achtergrond uit onze koloniën of het waren mensen in kleine verdeelde groepjes die zich realiseerden dat ze nimmer naar hun oude vaderland konden terugkeren, dus dat zij zich hier moesten aanpassen, integreren zoals dat zo mooi wordt genoemd, terwijl de Zuid Europeanen wel degelijk anders als wij waren, hadden ze wel dezelfde religie en historische achtergronden en bleven nimmer massaal achter.

De Turken en Marokkanen werden vanuit bergdorpjes vanwege hun lage opleiding als goedkope groepen arbeidskrachten hierheen gehaald en behielden hun nationaliteit en hun religieuze achtergrond, zij waren als het ware hier maar tijdelijk en zouden als we ze niet meer nodig hadden of als ze voldoende verdiend hadden net als de Spanjolen en Italianen weer verdwijnen naar hun oude Vaderland, dus we hadden geen oog voor hun afwijkend gedrag en geen zin om ons te verdiepen in de problematiek van de dubbele Nationaliteit van de verschillende nakomelingen die hier werden geboren.

Doordat zij met grote groepen gehaald werden, bovendien vaak bij één en dezelfde werkgever of werkgevers te werk werden gesteld en dus ook als groepen werden gehuisvest, was er niet of nauwelijks behoefte om te integreren, toen dan ook de vrouwen overkwamen, omdat de gouden bergen toch wat langer duurden voordat zij die konden oogsten, bleef opnieuw de behoefte niet aanwezig om hun erop te wijzen dat men zich moest aanpassen, het was maar tijdelijk nietwaar en bovendien zouden ze weer verdwijnen of zoals eerder vanzelf integreren.

Nu de tweede en derde generatie hier is geboren en we zelfs gehele getto's hebben gecreëerd, waar zij zijn gehuisvest en de economie is terug gelopen en wij in hun te lage opleiding geen voordeel maar slechts nog een nadeel zien, hebben wij een binnenlands probleem gecreëerd die groter en gevaarlijker is dan menigeen zich realiseert of verwacht had.

Hun kinderen zijn namelijk wel hier naar school geweest, maar zijn tevens opgevoed in de leer en moraal van het oude moeder/vaderland, gaan daar veelvuldig heen, leren de taal en zien dit land niet als hun eigen vaderland maar als een land dat verplichtingen heeft tegenover hen en hun ouders.

Hun dubbele nationaliteit en het eindeloze begrip dat voor hen en hun problemen werd opgevat door alle daarmee belaste partijen, hebben niet bepaald bijgedragen tot een rimpelloze aanpassing, integendeel het is een complete afwijkende bevolkingsgroep gebleven, binnen het Europese leefmodel is er een sterk afwijkend Arabisch model geïmplanteerd, met geheel eigen feestdagen, religieuze beleving, normen en waarden en sociale structuren die voor ons vreemd en raar zijn, maar die wel binnen onze overvolle landje voor sociale onrust zorgen.

Om hen nog meer tegemoet te komen en sociale onrust de kop in te drukken hebben wij hen zelfs geactiveerd en gemotiveerd om hun eigen godsdienst en religieuze tradities te onderhouden en te vestigen, met als gevolg dat de intergratie geheel tot stand kwam en men zelfs geheel eigen economische structuren opbouwde met eigen bakkers, slagers, kappers, reisburo's etc. etc. slechts bestemd voor de eigen mensen en als sociale weerbaarheid tegen de zo verfoeilijke westerse invloeden en verlokkingen.

Hun kinderen hebben wel degelijk een betere opleiding gekregen dan zijzelf ooit voor mogelijk hadden gehouden, maar daardoor zijn zij los van het credo goedkope arbeidskracht, terwijl door de te lage sociale status en vaardigheden diezelfde jongeren geen gelijke kans maken op de arbeidsmarkt als hun Nederlandse leeftijdgenoten en ook nog religieus geheel afwijken van de door ons allen bekende religieuze medelanders.

De Joodse gemeenschap in Nederland had ook zo zijn eigen religie en godshuizen, maar deze gemeenschap was zich door bittere schade en schande sterk bewust van de gevaren van het anders zijn te etaleren, zodat zij zich altijd ingetogen manifesteerden, terwijl deze grote en nieuwe Arabische gemeenschap zich bediende van een trots en in onze ogen arrogante benadering dat wij ons bedreigd voelden en zij ook niet alleen onze religie afkeurden, maar ook onze leefwijze en onderlinge verhoudingen aan de kaak stelden en zich daarmee niet meer als gast gedroegen, maar zich manifesteerden als een dominant aanwezige groep.

Wij als gemeenschap hebben geen passend antwoord op deze nieuwe maatschappelijke uitdaging, omdat we vergeten waren dat we niet met een relatief kleine versplinterde groep te maken hadden, maar met een grote geconcentreerde groep, die zich niet meer terug laat sturen, maar ook niet zoals eerdere groepen van gastarbeiders wel deden, ook niet terug gaan naar de landen van herkomst.

De gastarbeider is een immigrant geworden tegen wil en dank en doordat hij niet verplicht was zoals een dakloze vluchteling zich een nieuwe toekomst te verschaffen, zijn deze gastarbeiders/immigranten ook geen vlees of vis geworden, maar bleven tussen wal en schip hangen hinkend op twee gedachten, het oude moederland met de oude normen en waarden, dat in herinnering altijd mooi en roze gekleurd is en het nieuwe moderne moederland, dat niet hun land van hun jeugd en herinnering is, maar ook niet kan wedijveren met het huidige vaderland, dus een complete ontheemding en verwarring.

Jongeren die tegen hun ouders ingaan en hun wensen negeren, maar gelijktijdig opgevoed zijn binnen de oude tradities en normen waarden van hun ouders, zodat schizofrenie eigenlijk onvermijdelijk is geworden, je bent geen Nederlander, maar ook geen Turk of Marokkaan, dus noch hom en nog kuit, waarvan duistere krachten dankbaar misbruik maken en hebben gemaakt.

Linkse groeperingen zagen in deze groepen zieltjes die hen aan de nodige stemmen konden helpen en dus werden zij in de watten gelegd, geestelijk leiders zagen in hen de voorhoede van een groot Islamitisch rijk, waarvoor zij de weg konden plaveien en de verderfelijke westerse christelijke beschaving konden vervangen door de eeuwenoude wens van een wereldomvattende Islam en zo werden zij nimmer echte geïntegreerde landgenoten, maar zijn zij ook niet welkom meer in het land van herkomst omdat zij zijn verwesterd en zich niet meer kunnen vinden in de dictatoriale structuren van de landen van herkomst.

Samenvattend, doordat wij teveel oog hebben gehad voor oude intergratie mechanismen, die opgeld deden voor relatief kleine en verspreide groeperingen, hebben wij een totale bevolkingsgroep de gelegenheid geboden om zich niet aan te passen en te integreren, maar hen juist gesterkt in hun afwijkend gedrag en omdat we er teveel hebben zijn zij zich gaan ontwikkelen tot een vijandige en afwijkende groepering die te groot en machtig is om ze te negeren en die een gevaar zijn gaan opleveren voor onze manier van leven en staatsinrichting.

Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst is in een seculaire maatschappij een groot goed, maar binnen een kerkelijke religieuze beleving ontaard dat dus onmiddellijk in een soort van godsdienststrijd, waarbinnen de godsdienstleer de boventoon voert en het vrije woord en gedachte ondergeschikt wordt gemaakt aan die van de leer, zeker bij bepaalde fanatici en helaas bevinden die zich tot op heden zich vooral binnen bepaalde religieuze stromingen.

Het dus maar klakkeloos accepteren van bepaalde religieuze grondbeginselen is in feite de bijl aan de wortels van onze democratie en manier van leven geworden en wij hebben enkele honderden of wellicht wel duizenden mensen het idee gegeven dat hun religie voor ons evenveel waarde heeft als voor hen, juist omdat we zo nadrukkelijk met onze vrijheid van godsdienst en meningsuiting te koop lopen.

Door aan deze bevolkingsgroepen zo te bevestigen dat wij hun aard en wijze respecteren en daarin zelfs aanmoedigen, is het voor hen niet bepaald een aanwijzing geweest om met integreren en socialiseren erg veel haast te maken en nu vragen ze zich verbaasd af wat ze zelf hebben verkeerd gedaan en waarom wij zo over hen tekeer gaan.

Wij hebben een probleem gecreëerd, dat voor de grote steden al schier onmogelijke situaties heeft opgeleverd, maar tot op heden staan er vele "deskundigen" te orakelen dat het allemaal wel meevalt en dat het op den duur vanzelf goed komt, ja zeker met een onvervalste burgeroorlog, onlusten en grote maatschappelijke problemen, als we niet rigoureus dit probleem aanpakken en echt die vluchteling verdreven van huis en haard, die dankbaar dit land binnenkomt en alles wil aanpakken om een nieuw bestaan op te bouwen is niet het probleem, dat weet echt wel iedereen.

Het probleem ligt in de fundamenteel verschillende groepen die samen met hun afwijkende religie, woon- en leefgewoonten binnen onze bestaande en oude en vertrouwde maatschappij inbreken op onze gewoonten en normen en daardoor voor maatschappelijke onrust zorgen.

Wie niet wil zien dat we deze mensen moeten spreiden, dat we hen moeten laten kiezen tussen Nederland of het oude vaderland, aanpassen aan de Nederlandse algemeen geldende normen en waarden en onze manier van maatschappij inrichting en bikkelhard moeten zijn tegen anarchistische en fundamentalistische groepen, die levert dit land en zijn bewoners uit aan de onlusten en onbehagelijke rellen die we kennen van derde wereldlanden.

Je kan erg lang twee harde stokken hout tegen elkaar wrijven voordat je vuur krijgt, maar vroeg of laat gaat het branden, en wij zijn al heel erg lang aan het wrijven en al menig binnenbrandje is zichtbaar geworden en als we niet als gekken deze smeulende haard onschadelijk maken, moeten we niet verwachten dat het blijft bij moorden en verkrachten.

We hebben de eerste signalen van de problematiek ontkent. Als we ook deze kwalijke signalen onder het vloerkleed vegen, dan zal men straks geconfronteerd worden met zeer pijnlijke ontwikkelingen die dan onomkeerbaar en het einde van onze manier van leven zal kunnen zijn. Het is nog niet te laat, zeker bij krachtdadig optreden, heldere besluiten, duidelijke grenzen en daadkracht kunnen we het tij nog keren en van onze eerder gemaakte fouten leren.

zaterdag 7 december 2002

Het geniale Nederland.

Het geniale Nederland.

Wat is er toch met dit kleine laaggelegen landje de laatste 50 jaar aan de hand, wij schijnen een geheel nieuwe manier van het oplossen van problemen te hebben uitgevonden, namelijk als een probleem zich dermate manifesteert dat wij met zijn allen er aanstoot aannemen, dan hernoemen wij gewoon het probleem.

Hiermee is het oude probleem als bij toverslag opgelost en daar het nieuwe er slechts pas is, kunnen onze vroede en o zo wijze vaderen in de regering en haar ambtelijke hulptroepen, toch onmogelijk voor het nieuwe probleem een oplossing hebben gevonden.

Zwarte, neger is dus of een afro-afrikaan of afro-amerikaan geworden, antiliaan of surinaamse landgenoot en deze uiteindelijk in rijksgenoot of voormalig rijksgenoot.

Een crimineel is een maatschappelijk ontspoorde geworden, die zich ergens tussen de draaideuren van justitie schijnt te bevinden en dus niet meer crimineel bezig is althans als hij vastgeklemd zit tussen de draaideuren.

Een hoer werd een publieke vrouw, daarna geschelschapsdame of entertainer en heeft nu zelfs een heuse vakbond, naar het schijnt en deze vakvrouw moet voldoen aan de wet, hoe zou hun Arbo eruit zien, vraag ik me dan af.

Zoals een goede bekende van mij al zo mooi omschreef (Lex Coblijn) Eerst was ik polio patiënt, toen werd invalide, toen gehandicapte en sinds kort lichamelijk uitgedaagde (fysically challenged ze durven het niet eens meer in het Nederlands te zeggen). Ik loop geen spat beter, de voorzieningen zijn er op achteruit gegaan.

En nu de allochtonen maatschappelijk teveel en te vaak negatief in de publiciteit staan, heeft de overheid in al haar wijsheid, na een moeilijk en zeer intensief ambtelijk beraad, besloten de allochtoon niet meer in onze vocabulaire te laten voorkomen, hij word vermoedelijk medelander of etnische Nederlander, niet dat ze daarmee en hun problemen verdwijnen, maar voorlopig is het aantal publicaties die aanstoot kunnen geven ineens verminderd of zelfs tijdelijk verdwenen.

Waar de blanke top der duinen, ineens van een mooi jeugd lied, veranderde in een rechtse fascistische uiting, is het noemen van man een paard ten strengste verboden en kan een ieder die het probeert rekenen op de volledige douche van laag-bij-de-gronds commentaar van de gehele linkse correcte media.

Kinderen die wat meer konden dan anderen moesten hun kwaliteiten naar beneden bij stellen, mensen die meer presteerden dan anderen waren strebers en mensen die dit land rijk maakten waren vuige kapitalistische uitbuiters, die de arme verworpene der aarde uit buiten en zich verrijkten ten koste van het proletariaat, of zoiets.

Ach laat ik maar ophouden en stoppen, voordat ze me in een inrichting stoppen.

Maar niettemin zing ik soms heimelijk voor me uit:

IK HEB U LIEF MIJN NEDERLAND

Arm ontspoort en gek geworden vaderland, bestuurt door malloten en dwazen.

woensdag 4 december 2002

Commissie van den Haak

Commissie van den Haak


Wij hebben allen maanden met spanning gewacht op wat de commissie van den Haak ons bracht, het rapport is eindelijk gepubliceerd en we hebben dus weer eens niets geleerd.

Het rapport van den Haak is een ruinhartige en uitgebreid woorden gebraak, mistige verschuivingen van verantwoordelijkheden, ministeriële bevoegdheden, al dan niet noodzakelijke beveiliging, conclusies en vooral geen schuldigen aanwijzen, want dat behoorde ineens niet tot hun taak of doelstelling.

Al met al opnieuw één van de zovele rapporten, dit keer over onze PIM FORTUYN, maar zonder daadwerkelijke heldere beschouwing, maar meer een onderzoek naar de onderbouwing dat het eigenlijk allemaal de schuld is van de toevallige samenloop van omstandigheden.

De minister president, was eigenlijk een doodgewone vent, die er even niets aan kon doen en dus geen enkele verwijt kon treffen, want het was zijn verantwoordelijkheid dus even niet.

De minister van Justitie, ook al een produkt van totale onwetendheid, treft in feite ook geen enkel verwijt, behalve dat zijn diensten niet helemaal toppi functioneerden, behoort hij feitelijk tot de minst rampzalige genomineerden.

Dan de minister van Binnenlandse Zaken, die heeft zeker alles lopen verzaken, nee opnieuw mis, hij had wel opdrachten gegeven, maar zijn ambtenaren wisten niet goed wat ze er mee aan moesten, zij hadden geen ervaring in dergelijke aangelegenheden, ja dan kan het ook niet echt lukken.

Kijk de commissie trof slechts 25 daadwerkelijke mogelijke bedreigingen aan, waarvan er 14 bij de ministers en diverse diensten duidelijk bekend of bekend behoorden te zijn, maar vanwege wat ruis op de onderlinge communicatie lijn, zijn deze gevallen niet helemaal helder en duidelijk met elkaar in verband gebracht.

De KLPD (Korps Landelijke Politie Diensten) en de AIVD de vroegere BVD hadden wel zogenaamde analyses gemaakt, maar het ontbrak hen aan ervaring en zij deden dat eigenlijk meer voor buitenlandse staatshoofden en risico berekeningen schijnen ze ook al niet goed te kunnen maken, dus die diensten kunnen we feitelijk beter ook meteen maar staken.

Wat ik heb gehoord van de commissie, lijkt meer op een complete omissie van een aaneenschakeling van fouten, diensten en departementen, dat je bijna gaat denken is dat dan allemaal toevallig gebeurd vanwege Fortuyn of zijn we daadwerkelijk niet meer dan een papier-maché staat, waarin alleen op papier de wet bestaat en wordt uitgevoerd.

Het is een mistige brei van woorden en verklaringen, waarbij men schijnbaar de grootste moeite heeft betracht om de beroemde kool en de geit te sparen en de ministers die al waren afgetreden, slechts nog even wat kritiek nazond, wat ieder met een beetje gezond verstand zonder een dergelijk kostbaar onderzoek en lijvig boek, al in feite allang wist, ook zonder deze mist.

Ach de politici zullen zich wel weer massaal op dit rapport gaan beroepen, wellicht eist men nog wel enkele andere onderzoeken, maar opnieuw blijkt dat men het volk en de problemen van dit land absoluut niet serieus neemt en zeker de moord op PIM beschouwt als een toevallige daad van het alom onbekende en onverwachte kwaad.

Dus onvoorspelbaar en onverwacht is PIM vermoord, slechts wat persoonlijke probleem en gevaren analyses, die niet of slecht werden gedaan treffen enige blaam.

Kijk dat een plaatselijk korps dergelijke fouten zou kunnen maken, wil er bij mij met moeite nog in, maar dat onze nationale veiligheidsdienst geen goede analyse zou hebben kunnen maken, dat wil er bij mij dus absoluut niet in, trouwens ook de KLPD doet bijna dagelijks aan het trekken van analyses, dus of ze kunnen er beter mee stoppen, of we worden weer massaal voor de gek gehouden.

Iedere opkomende nieuwe organisatie heeft de volledige aandacht van de toenmalige BVD en huidige AIVD, men doet niets anders dan analyses maken, trouwens het behoort tot één van de kerntaken van de AIVD om organisaties te controleren, deze te inventariseren en van hun doelstellingen of opstellingen te leren en deze te analyseren en te waarderen, zodat de veiligheidsdienst aan de minister of justitie de mogelijke gevaren kan signaleren.

Iedereen die zich ooit heeft bezig gehouden met geheime diensten of informatie-inwinning in het algemeen, weet dat juist controversiële mensen als Fortuyn en zijn partij de LPF als éérste in aanmerking komen voor een nader onderzoek en controle door deze diensten en dat zeker de emotionele ontladingen en persoonlijke aanvallen een reden zouden hebben moeten zijn voor verhoogde waakzaamheid en nadere diepgaande controle.

Maar niet voor onze nationale BVD en niet voor KLPD, ondanks sterke aanwijzingen, het Maashaven incident, de taarten gooiers, de verbale bedreigingen voor het oog van de camera, zelfs niet toen een look alike het ziekenhuis werd ingeslagen, rezen bij deze diensten geen vragen.

Sterker nog, ondanks een schijnbaar tweevoudig verzoek van de minister, heeft men verzaakt om een nauwkeurige analyse op en omtrent de persoon van Fortuyn te maken, men heeft zich er met een jantje van leiden afgemaakt, althans dat is de officiële lezing van de commissie van den HAAK.

Fortuyn is nimmer afgeluisterd, zei de heer HAAK expliciet, want dat had men hem dus uitdrukkelijk niet verteld en dan was dat er dus ook niet, er was geen duidelijk bewijs en dat maakt nu juist dat dit rapport zich heeft begeven op zeer glad ijs.

Men heeft zich opnieuw gehouden aan de duidelijke bewijsbare paden, van rapportages, bewijsbare en onomstotelijk aangetoonde en onderbouwde verhalen, die geen enkele tegenspraak dulden of voor tweeërlei uitleg vatbaar waren, zo heeft men de waarheid willen achterhalen.

De schijnwaarheid van de dossiers en documenten, niet van de werkelijkheid, die van list en bedrog en waarschijnlijkheid en mogelijkheid, want dat zou speculeren zijn en daarvoor was de commissie niet aangesteld, aldus een ieder met een ontevreden en leeg gevoel achterlatend.

Alles is nu daaromtrent officieel geregistreerd, ik vraag me enkel en alleen af in hoeverre was het één en ander dus geregisseerd en worden wij opnieuw voor dom en stom gehouden, de grote woede en ontsteltenis is verdwenen, velen kunnen nauwelijks nog wenen.
Maar is dit rapport nou datgene dat ons genoegdoening moet verschaffen, waarin men als het ware al de dader als een éénling neerzet, terwijl nadrukkelijk een telefoongesprek tussen dierenactivisten, waarin over PIM’s gewenste dood werd gesproken, werd afgedaan als niet relevant en niet ter zake, toevallig blijkt de moordenaar wel een dierenactivist en ook nog een veganist, voor wie het nog niet wist.

Het rapport concludeert weinig daadkracht, ook geen visie, geeft wat wollige aanbevelingen voor de toekomst, maar met betrekking tot de moord, in feite geen enkel zinnig woord.

Een persoonlijk beveiliger zou de moord niet hebben kunnen voorkomen was hun stellige mening, maar ook dat werd slechts onderbouwd door het aantal geslaagde moorden in de USA op beveiligde personen, waarbij men gemakshalve voorbij ging aan het aantal voorkomen misdrijven vanwege juist wel een goede beveiliging.

Ach, ja het is moeilijk een kritisch mens tevreden te stellen, maar ik kan u wel vertellen, dat de woorden en aanbevelingen door de commissie op het papier gezet, niet meer is dan wat wij vroeger noemden, we houden het onder de pet.

Wie die spreuk niet kent, het tafelkleed of doofpot zijn een aardige variant, lees de rest maar in uw krant of volg de media, maar ik ben ervan overtuigd dat we met zijn allen er opnieuw en met boter en suiker zijn ingeluisd.

zondag 1 december 2002

De rechtstaat van een bananenrepubliek

De rechtstaat van een bananenrepubliek



Onze rechtstaat is echt totaal en door en door ziek, want als we onschuldige personeelsleden die een overvaller in kladden pakken gaan vervolgen, dan denk ik aan een slechte droom.

Helaas is de waarheid echter erger dan de ergste nachtmerrie, want als je een VVD prominent hoort oproepen tot een rotschop en gelijktijdig 2 dappere medewerkers van een supermarkt gaat vervolgen wegens openlijke geweldpleging en mishandeling, dan pas keert je maag om .

Liepen de mensen recent nog een stille tocht en was het gehele land van slag, wegens een brute moord, want doodslag kan je dit met de beste wil van de wereld toch niet meer noemen, riep men massaal, dat je moest ingrijpen bij een dergelijk delict en de jongen had moeten helpen tegen zijn belager(s), justitie laat zien waar de sterke arm van de wet mee bezig is.

In dit krankzinnige land, verworden tot een bakermat van criminelen, die schijnbaar zelfs doorgedrongen zijn tot de hoogste burelen, is het dus mogelijk dat een dader van een roof overval met bedreiging van een mes, veroordeelt word tot een taakstraf en de mensen die hun angst opzij zetten en de dader achtervolgden en aanhielden nu vervolgt gaan worden, met de kans op zes jaar maximaal.

Kunt u het nog volgen, kunt u het nog begrijpen, gaat u nu nog stemmen op de oude politiek, geef deze gerust uw gewaardeerde stem, want zij zullen wel zorgen voor de criminelen van morgen, bedankt voor uw moeite en uw steun, niemand die er nog van opkijkt, terwijl de overheid ons letterlijk onderschijt.

We zijn bezorgd om het bewaken van de privacy, terwijl kinderporno en criminele netwerken over het netwerk van internet heen vliegen, staat een overheid toe te kijken en neemt wetten aan, die het verzamelen en bewaren van de bewijzen onmogelijk maakt, want de providers zijn verplicht de gegevens na het betalen van de rekening te vernietigen, opnieuw een staaltje van Brussels incompetentie en de Nederlandse overheid die slaafs volgt.

We doen niets aan illegalen die hun kinderen hier naar school sturen, want kinderen hebben recht op onderwijs en zorg, hoezo waanzin ten top, we gaan ontmoedigen, we doen er alles aan om de toestroom in te dammen, maar we geven ze wel even een keurige schoolopleiding, medische zorg en bescherming, maar roepen gelijktijdig dat het geld op of schaars is, waardoor er geen voldoende geld is voor een inburgeringprogramma en er dus legale inwoners na 30 jaar onze taal, onze zeden en normen, tot op heden niet kennen.

Kijk dat is nou de inconsequentie van de overheid, die zijn burger dus onderschijt, grof taal gebruik is ongepast, nee je laten belazeren en bedonderen, dat is wel gepast.

Ik kan geen respect of begrip meer opbrengen voor een overheid die zijn burgers vervolgt omdat ze een crimineel aanhouden.

Ik kan geen respect hebben voor een overheid die met de mond illegalen vervolgt, maar hun kroost de zorg en opleiding gratis aanbied en haar eigen burgers datzelfde recht op opleiding onthoud, waardoor legale inwoners nog steeds niet geïntegreerd zijn.

Ik kan geen respect hebben voor een overheid, die slechts lipdiensten verzorgt als het gaat om het bestrijden van de meest smerige criminele praktijken, maar eigenlijk deze lieden helpt met het verwijderen van de bewijzen, nee erger nog, hen wettelijk verplicht deze bewijzen te vernietigen, kan het nog gekker, kan het nog dwazer.

Ik heb geen respect of mededogen met een overheid die Privacyregels laat prevaleren boven dat van het bestrijden van de misdaad en overlast, want diezelfde overheid, gebruikt wel gekoppelde gegevens om de brave burger te bekeuren voor het rijden zonder APK, wegenbelasting of verzekering, dan ineens zijn wij wel voer voor big-brother uit den Haag, want onze boetes en belastingcenten ontvangen ze wel graag.

Een overheid die al dit soort misstanden beoordeelt als goed beleid, dat is dus een overheid die u en mij onderschijt, want er is onderscheid tussen zinvolle wetten en het handhaven van de orde en het onderschijten van de bevolking en het land voeren tot wanorde.

Ik kan het niet beseffen en begrijpen, dat weldenkende mensen zich op deze wijze jaar in en jaar uit laten misleiden door een onbekwame overheid en steeds opnieuw aan deze nitwitten hun stem verlenen, om opnieuw ruim vier jaar te worden gebruikt als de mestvaalt van de boeren, waarop al het afval terecht komt, want de overheid ziet dit als meesterlijk beleid.

Boeren moeten voldoen aan de meest zware eisen en normen met betrekking tot hun mesthuishouding, maar de Nederlandse overheid stort een bak vol gier probleemloos over haar onbeschermde burgers en komt er keer op keer zonder strafvervolging mee weg.

Schijnbaar gesterkt door hun straffeloos laten ontstaan van nationale rampen en het nimmer verantwoording te behoeven af te leggen, schijnen deze dames en heren tegen elkander te mogen zeggen, kom ik moet nog even een dikke drol draaien, want als ze me het morgen vragen, ben ik het gisteren vanwege een kamervirus alweer vergeten, dus zijn ze nimmer voor hun daden aanspreekbaar of kunnen het zich niet meer herinneren.

We worden geleid en misleid door hersenloze individuen, die niets anders te doen hebben, dan het vertegenwoordigen van een gevestigde orde, die slechts één ding dient, dat is namelijk hoeveel wordt eraan verdient. Niet uw of mijn geestelijk of lichamelijke welzijn is de leidraad, slechts hoe de staat ervoor staat is de graad. Of u en ik zo langzamerhand ziek van ellende zijn, ach dat laat ze koud, want de overheid is al meer dan tientallen jaren fout.

Meent u dat ik bout heb gesproken, vindt u hetgeen hier staat wat overdreven, dan heeft u nog niet het topje van de mestbult geroken en moet ik nu al bijna overgeven.

Arm, arm Nederland, zonder het te weten verworden tot een open en criminele inrichting, waarin gewone burgers de daders zijn en de daders slachtoffers zijn, kan het gekker, kan het dwazer, ja hoor met een groter Europa komen nog meer gekke besluiten op ons afrazen, riemen vast, helmen op, want binnenkort is er weer een Europa Top, met de Euro alvast als voorbeeld van de grootste flop.

Met dank aan de beleidsmakers in den Haag, de Provincie en de Gemeenten, die zonder ruggengraat deze waanzin in stand houden, kan het Nederlandse volk zich internationaal presenteren als de kraamkamer van waanzinnige besluiten, met als resultaat het hoogste criminele misdaadgraad.